Tuğba Bal
@_tugbabal
89 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Reklam
••• ne çok vakti var suyun küçük adımlarla yürüyor köprüye
••••• budamaya yürüyor kollarını kışın izin veren kim
•••••• güneş görmeyen yamaçlarda dumanlı pençesi
••••••• ateşle buzun aynı tetiği çektiğini bilirsin...
Vatan Yahut İnternet '
'Vatan elden gidiyor' cümlesini anlamlandıran kitap. Aslında içimizi hüzünlendiren cümle olmalı. Neden hüzünlenmiyoruz? Eski biz giderken, yavaş yavaş tüketirken ruhumuzu. Ne çok değiştiriyoruz kendimizi. Peki mutlu muyuz eskisi gibi? Tabiki de değiliz. Mutluluklarımızda sahte artık.
Bu kitap okuyana çok şey katıyor. Farkettiğimiz ama ifade edemediğimiz, birisine söylediğimiz zaman 'aman hangi çağda yaşıyoruz' sözlerini duymaktan korktuğumuz için, susmayı tercih edenlerden olduk belki de. Ama Mustafa Kutlu hocamız her şeyi konuşmuş. Bazen deriz şöyle bir kafayı dinlesek diye ama bu hayatımıza giren lüzumsuz kalabalıklarla mümkün müdür? Kalabalıktan kastım insan değildir. İnsanların yaptıklarıdır. İnsanları yavaşlatan aletler, dünyayı kirletenler, yaşam alanlarını zehirleyen ıvır zıvırlar. Sakin olmalı bir şehir ve sade olmalı ki kaybettiği ruhunu tekrar canlandırsın yüreğinde... Bu kalabalıkta sakin insanlarla buluşmanız dileğiyle...
Kısa ve öz bir kitap, tavsiye üzerine aldım okudum. Belki herkesin hoşuna gitmeyebilir ama ben beğendim. Yalnızlığı anlatıyor ve şanssızlığı. Bir adam doğuştan itiliyor çaresizliğe, kimsesizliğe. Sonra onu alıyorlar karanlık köşelerden, ucu sivri demirlere bağlıyorlar sanki. Git gide büyüyor hasretler, yalnızlıklar. Ne yapsın yürek nasıl dayansın, üzerine üzerine gelen acılar karşışında? Zaten dayanamıyor ve canına tak ediyor artık, belki de en sevdiğinin canına 'tak' ettiriyor. Zaten insanı yaralayan sevdikleri değil midir ?
