Yeşim Orhan
@_yesim_
11 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Kitap okurken en çok sevdiğim şey, kendimi karakterlerin ruhuna sızdırmak. Hikâyedeki kişinin yaşadığı duygusal buhranlara, hayal kırıklıklarına içimde benzer bir titreşim arıyor; bulduğum anda da ona bürünüyorum. Böyle olunca Türkan’ı, Orhan’ı, Ulaş’ı değil, her sayfada Yeşim’i okuyorum. Bu yüzden, her yeni kitapta kurguyla gerçeğin sınırları inceliyor ve kendimi hayatı romantize ederken buluyorum. Çiçeklenmeler, yalnızca bir hikâye anlatmıyor; insanın kendi kırılganlığını, saklı kalmış umutlarını ve iyileşme ihtimalini okşayan bir metin. Belki de bu yüzden, sayfalar ilerledikçe kendimi hem daha tanıdık hem de daha yabancı bir yerde buldum. Bir yandan büyüyor, bir yandan kabuk değiştiriyor gibiydim.
Elinde bir hindibah var sanıyorsun
Fakat o hoyratça üflediğin benim gençliğim Süheyla
Sen Yusuf’a kör kuyularda umut veren rabbsin
Sen Yusuf’u yırtık gömleğiyle aklayansın
Sen değil misin ki yıllarca âmâ bıraktığın Yakup’un gözünü açan
Balığı Yunus’a koca evren yapan
Vardır illaki benim için de bir planın
Çünkü Rabbim ben bu hayat planına uyamadım
Bu dünya düzeninde bir yer bulamadım kendime
Koşar adım gittiğim her yerden kursağımda bir yumruyla dönmekten yoruldum
Sonra o yumruları toplayıp sırtıma kambur diye ekledim
Artık dışarıdan beni gören her göz için apaçık ortada acizliğim
Açılan her yaranın acısını daha büyük bir yara açarak unutmaktan yoruldum
Ruhumdaki her sancıyı aşk denilen sanrıyla dindirmekten yoruldum.
Aslına bakarsan Rabbim ben yorgunum
Bir savaş meydanında silahsız bırakıldım
Ve ellerim artık hiçbir işime yaramıyor...
Yeşim.