"Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?"
"İnsan, yaratılışı itibariyle dünyaya meyyaldir. Dünya nimetleri, nefse cazip gelir. Ona aldananlar, doymak bilmezler. Mal yığıldıkça insanın hırsı artar, daha da muhteris olur. Gözünü madde ve mal hırsı bürümüş olan insanda merhamet ve şefkat hissi azalır. İnfak etmek ona zor gelir. Böyle bir insan, ruhen hasta, bedenen muzdariptir. Nefsi ona: "Daha zengin ol ilerde daha çok hayır yaparsın!" diye telkinde bulunur. Fakat unutmamak gerekir ki, "Yarın yaparım diyenler helak oldu." buyrulmuştur. Çünkü bütün yarınlar bir meçhuldür. "