Zahid
@_zahidy
Vesaire
8 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Yaşatıldığı sürece dillendirildikce varolacak bir sorun. Kişisel şeylerin ötesinde anlaşılmak istenmiyorcasina anlaşılırsa daha da acı verici. Benim kendimde üzerine gitmem gereken şeyler var mantıklı olmak zorunda değil. Yanlış yaşıyorum elaleme bu kadar kulak asılmamali sabah güneşi görmek gerek. Dalga dalga beynimden içeri girişini izlemek gibi.
Ben artık farkındayım ki benim mutluluğum bireysel nasıl bir durumda olursan olayım yada nasıl bir şeye sahip olursam olayım. Içinden çıkılması güç bir hale evriliyor her durum. Buna belki kaçmak diyebilirim belki bir savunma mekanizması ancak ben böylesine yaşayabiliyorum. Uyum sağlamakta iyiyim durumlara göre beklentiler ve istekler değişiyor ama içimdeki huzursuzluk mutluluk arayışım son bulmadığı sürece devam edecek artık anlıyorum. Hiçbir parçanın bir bütünü olamayacağım başlı başına bir parçadan ibaretim bunu kabullenince ve yoluma baktığımda mutluluk benim olacak.
Karmaşık Duygular İçinde
Tekrar karmakarışık duygular içindeyim. Ne yapmam gerektiğini, nasıl yaşamam gerektiğini, olaylara nasıl tepki vermem gerektiğini kestirmekte güçlük çekiyorum. Her şey giderek daha karışık hale geliyor. Bir an mutlu olup gülüyorum, bir an ağlıyorum. Bazen hayallerim gerçek oluyor ve seviniyorum, bazen de hayalini kurduğum şeylerin bana zarar verdiğini fark ediyorum. Bunun sonucunda ne istediğimi bilemez hale geliyorum. Beni neyin mutlu edebileceğine dair hiçbir fikrim yok. Gittiğim yerde mutlu olup olamayacağımı da kestiremiyorum.
Sanki ne yaparsam yapayım, nereye gidersem gideyim, hangi koşulda olursam olayım, bu ruh halinden çıkamayacağımı düşünüyorum. Başarılı olsam da, geçmişte hayalini bile kuramayacağım yerlere gelsem de hiçbir şeyin beni tatmin etmeyeceğini hissediyorum. Sanki asla mutlu olamayacakmışım gibi geliyor. Hatta mutluluğu hak edip etmediğimi bile bilmiyorum.
Gündelik Hayattan Bıkkınlık
Gündelik dertler, saçma sapan meseleler ve hatırlamayacağım sorunlarla uğraşmaktan yoruldum. İnsanların duygularını açıkça ifade etmekten kaçınıp, onların anlaşılmasını beklemeleri beni sinirlendiriyor. Çığlık atan çocuklardan, saçma sapan fikirlerini herkese anlatmak isteyen insanlardan nefret ediyorum. Bir yanım hayatı basitçe yaşamak istiyor, diğer yanım ise sürekli meşgul olup yaşamın keyif alınabilecek her kısmından uzak durmayı seçiyor. Hangisinin doğru olduğunu kestiremiyorum.
İnsan İlişkileri ve Yalnızlık
Sevgi üzerine düşünüyorum. İnsan neden sever? Neden sevilir? Sevmeyi veya sevilmeyi hak etmek ne anlama gelir? İnsan ilişkileri çok zor. Mantıklı olmaları gerekirken tamamen duygularla yürütülüyor. Kimse bir şey söylemeden anlaşılmak istiyor. Empati yaparak, hareketlerinden çıkarımlar yaparak karşı tarafın hislerini çözmemiz
