Ölüyorum dedi. Kastettiği şey fiziksel bir ölüm değildi. Içinde bir şeyler ölüyordu ve bunun farkında olan sadece kendisiydi. Anlatılamayacak kadar komplike ve bir o kadar uzun bir konuydu ki aynı zamanda ne önemi vardı. Bu dev dünyada duygularını yitirse bile ne önemi vardı. Insanları bununla meşgul edip zamanlarını çalmazdı.
Gün geçtikçe soyutlanıyor ve uzaklaşıyordu kendinden, toplumdan, ailesinden bir yabancılaşma içindeydi. Kimi zaman kendini dahi tanıyamıyordu. Sahiden kimdi onu yaşama bağlayan şey neydi bilmiyordu. Ne bir dini ne bir hayat gayesi hiçbir şeyi yokken hayatın anlamı neydi? Cinselliğe ve duygulara dünyevi hazlara ilgisi yoktu. Çapkın değildi kimdi? Ben kimim? Bu soru her an her saniye aklından çıkmadan dönüp duruyordu.
Eskiden kargaşadan korkar anlamsızlığı anlamlandırma çabasıyla yitip giderdi kendi de fark ederdi bu durumu. Şimdilerde sanırım önemi yok hiçbir şeyin. Dün bugün gelecek basit insanlardandık nede olsa olduğumuzde unutulacak unutulduğumuzda ölecektik yaşadığımız 70-80 yıla ne büyük sorunlar sığıyordu. Aslında büyük dahi değildi sorunlar. Tek sorun egoydu insanın kendisine verdiği o anlamsız büyüklükte ki anlam sorun buydu. Yarın ölse hiçbir şey olmayacağını kabullenebilecek bir et parçası olsaydı hayat daha güzel olacaktı. Kabullendi mi? Kabullenecek mi bilmiyorum. Bilemiyorum.
Reklam
Neden bilmiyorum mutluyken kendimi ifade etmek çok daha zor. Zor diyorum çünkü üzgünken kendim bile yazdıklarımı beğeniyor. Sanırım bunun bir sebebi üzgünken o anı yaşamaya ihtiyacım oluyor çevreye karşı daha duyarlı oluyoruz. Ancak mutluluk öyle değil acı hissedilmek istiyor anlatılmak paylaşılmak ve anlaşılmak.
Puan vermedi·83 syf.·
33 günde okudu
·Okunma: 25 Kasım 2024 11:19
·2024 4. kitabı
Denge
Kaosun bile içerisinde bir bütünü barındırıyor. Zıtlıklar birinin varlığı kadar anlam kazanabiliyor. Var olmanın değeri sonsuzluğa giden bu kasvetli yolda yok oluşunu kaçınılmaz son olduğunu bildiğimiz için anlam kazanıyor.
Sözcükler bizi
Tanımlamıyor bazen
Dengeye
Dengede kalabilmeye ihtiyacımız var
Hayatımızın kaosunun içinde
Açan güneşe
Kapkara gecenin içinde süzülen ay ışığında yolumuzu bulabilmek gerek
Kimi zaman
Kim olduğu belli olmayan birine
Güvenmek
Güvenmeli mi
Kaosun yaratmayı mi tercih etmeli