"Ben ağlamam." dedim kendime. "Kurutamam gözyaşlarımı çünkü. Başlarsam duramam diye ağlamam. Bütün damarlarım, kemiklerim çıkar gözpınarlarımdan. Geriye tek bir derim kalır..."
Ne iş be. Bütün ömrüm geçsin, bunların hep bir anlamı varmış gibi gelsin sana, sonunda bir de bak ki, hiçbir anlamları yokmuş. Hiç böylesiyle karşılaşmamıştı. Sen ömrünün sonuna kadar böyle bir şeye asla sahip olamayacağını düşün. Ondan sonra, böyle berbat bir maskaralık içinde, belki daha önce başlamış olacak bir karşı taarruzu boşa çıkarmak üzere ve imkansız denilecek koşullar altında bir köprüyü atman için sana yardım eden kıçı kırık iki çeteyle iş birliği yaptığın sırada, sen kalk, Maria gibi bir kıza rastla. Tabii. Sen hep böylesindir zaten. Biraz geç rastladın ona, hepsi o kadar işte.