"Yaşadığı tüm yenilgilerin üstünü upuzun yalnızlık gecelerinde okuduğu kitaplarla örtmüştü"
Reklam
Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz?
Düpedüz sarıl bana dedikten sonra sarılmanın ne anlamı kalır.
"Benim olan bu yürek bile hep tanımlanmaz kalacak benim için varoluşum konusunda vardığım bu kesinlikle, bu güven vermeye çalıştığım öz arasındaki çukur hiçbir zaman dolmayacak. Kendi kendime yabancı kalacağım hep. "
Her şey benden önce olmuşsa bana olacak bir yer, durum kalmıyor muydu?
Bana ait tek kişilik iskemle, oda yok muydu?
Yine de zaman, gitgide daha hızlı bir biçimde akıp gidiyordu; sessiz ritmi yaşamı parçalarına ayırıyor, insan geriye bir göz atmak için bile duramıyordu.
Reklam