Oğuz AtayTutunamayanlar
Çoox safe place bir əsərdir. Oxuyalı 5 il olub, amma hələ də ən mutsuz olduğum anlarda açıb işarələdiyim yerlərə baxıram. Sanki incindiyim yeri mən anlatmadan anlayan biri ilə danışırammış kimi. Baxmayaraq ki əsərin dili qarışıq, hətta bəzi yerlərdə ilk baxışdan mənasız gəlir, ona rəğmən özünə bağlamağı bacarır və bu xüsusiyyətilə öz orjinallığını qoruyur. Sadəcə olaraq əsər çooxca depressiv olduğundan hər kəsin psixologiyasına uyğun olduğunu zənn etmirəm. Sırf bu səbəbdəb də, fikrimcə, depressiv sindromu olanların uzaq durmalı olduğu bir əsərdir. Məncə, 8.5/10 əsərdir, yer-yer mənə anlamsız gələn məqamlar olmasa idi, 10/10 olardı.
PS. mənim kimi romantik olduğunu zənn edərək alacaq olanlara kiçik bir məlumat, internetdə bu əsərdən alındığı iddia edilən romantik sitatların heç biri yoxdur))), yenə də psixolojik əsər sevirsinizsə, mütləq alın
Oysa, bazı insanlar vardır; en çamurlu yerlerden bile kolalı beyaz gömleklerini ve açık renk pantalonlarını kirletmeden çıkarlar. Böyle adamlar hayatta başarıya ulaşırlar, Olric.
Asla bitmeyen yağmurlu bir gecede,
Gökyüzünde yıldızları görmeği düşlemek gibi
Seni beklemek.
Güneş doğmayan bir ülkede,
Gün batımını izlemek gibi
Seni beklemek.
Sağır birine
En güzel şarkıları söylemek gibi
Seni beklemek