Özgür olmayı deneyin: açlıktan ölürsünüz. Kâh hizmetkâr kâh despotik olmanız ölçüsünde toplum size müsamaha gösterir; gardiyansız bir hapishanedir bu- ama telef olmadan kaçılamaz ondan.
Toplum oluştuğundan beri, ondan kaçmayı istemiş olanlar zulme uğramıştır ya da çeneleri kapatılmıştır. Her şeyiniz affedilir, yeter ki bir mesleğiniz, isminizin bir altbaşlığı, yokluğunuzun üzerinde bir damga olsun. “Hiçbir şey yapmak istemiyorum” diye bağırma cürreti kimsede yoktur- bir cani karşısında, fiiliyattan azade olmuş biri karşısında olduğumuzdan daha fazla bağışlayıcıyızdır. İtaat etme imkanlarını çoğaltmak, özgürlüğünden feragat etmek.. insan esaretini böyle inceleştirmiştir.