Doğuda tek bir din yoktur ki, – diyordu Berlioz, – içinde dünyaya Tanrı getirmiş günahsız bakire olmasın. Hıristiyanlar da yeni bir şey uydurma zahmetine girmeden tıpkı bu şekilde yarattılar İsa’larını, ki kendisi aslında hiç var olmamıştır.
"Yaşamda esas önemli olan," diye konuşmasına devam etti adam, "insanların bir yerlere gelmeleri, yükselmeleri, bir şeylere sahip olmalarıdır. Kim ötekilerden daha öndeyse, daha iyi yerdeyse ve daha çok şeye sahipse başka şeyler de kendiliğinden gelir. Dostluk, arkadaşlık, sevgi, şeref gibi. Arkadaşlarını sevdiğini söylüyorsun. Bunu bir araştıralım bakalım."
Biz akıl edememiştik, uzun yıllar da akıl edemeyecektik; aşk, direnmenin en çiçekli yöntemiydi. Senin icadındı ve hepimize iyi geliyordu bu sessiz direniş.