Kuşatma
bu kitabın her açıdan ilk kitabı daha ileriye taşıdığını düşünüyorum. zaten başlamadan önce bile gelişim açısından daha iç monolog ağırlıklı, ağdalı bir süreç olması beklediğim bir şeydi ama sonunun bu kadar iyi toparlanması benim için sürpriz oldu. cosmere hayranları haklıymış evet, daha yeni başlıyoruz:))
bu kitaptan akıcı bir ilerleyiş beklememelisiniz bence. çoğunlukla karakterlerin yaşadığı ahlaki ikilemlere, gerek fiziksel gerek duygusal olsun, içinde bulundukları tam "kuşatma" durumuna odaklanıyor. ilk kitabı bitirdikten sonra sonunun umutlu bittiğini düşünmüş ve "nerede devrim sonrası gerçeklik??" diye bazı çok bilmiş sorular sormuştum:)) yazar sanki sesimi duymuş gibi "al sana!" diyerek vaat ettiği bütün gerçekliği sundu. hem dış etkilerle hem de -benim en keyif aldığım- duygusal ve psikolojik etkilerle umut kişinin elinden nasıl alınır, nasıl çöküşe sürüklenir göstermiş oldu. kitabın özellikle yüzde 75'lik kısmı bu durumlara odaklanıyor. sıkıcı, evet ama sürece güvenmelisiniz:)) gerçekten değecek.
yazarın -ilk kitabı bitirdikten sonraki çok bilmişliğime hitaben, hahah- "al sana!" diyerek sunduğu durumlardan bir diğeri de kesinlikle ihanet ve sondaki ters köşelerdi. ben kişisel olarak ters köşenin üzerimde büyük bir şok etkisi oluşturmasını sevmem. elbette vaadi gereği şaşırtıcı olur, ama ben ipuçlarının okura önceden verilmesi ve okur (yani ben) sonu okuduğunda elde ettiği ipuçları ile bağdaştırarak sonuçtan -şok olmasa bile- tatmin olmasını daha çok tercih ederim. yani.... çok karışık oldu afedersiniz djcbjfjf. demek istediğim şu ki bazen yazarlar okur şok olsun diye ipucu vermezler ve ters köşe yok devenin nalı gibi hissettirir. ben işte bundan memnun değilim, şaşırtıcı olmasa bile mantıklı olsun isterim ve konuyu daha fazla dallandırmadan bu kitap
Eril gevezelik uffff
Erkek yıkar biliyor musun ama kadın yok eder.
Yıkılan şey tekrar inşaa edilebilir….
Ama yok edilen şey yitip bitip gitmiştir..
Uzun bir aradan sonra, merhabalar bu incelemede ürün yerleştirme yoktur (krem temizleyici dahil)
Şöyle başlamak istiyorum Franz hay senin ocağına, ocağına gaz veren firmanın boru hattına ocak da ocak mahvettin bizi yaa..
Kitabı okumaya başlayan herkesin iç sesi bu olacak eminim ..
Yirmi yıllık evlilik sonrası terk edilen bir adamın karısına duyduğu öfke ve nefretin anlatıldığı bir veda mektubu diyebiliriz. Düşüncelerini, geçmişini, yaşadıklarını, yazmak insanı biraz rahatlatır ama yirmi yıllık evlilik sonrası pişmalığı hayal kırıklığını anlatıp bi süre sonra ölçüyü kaçırıyor olayı mizojiniye varan seviyeye getiriyor, abart köpürt yani Franz’ ın kafasına kuş sıçsa eski eşinden bilecek o derece. Kitabı okurken bazı yerlerde Franz adına üzüldüm bazen aşırı dalga geçtim, bazen çok sinirlendim ve eminim birçok erkek aslında için için birer Franz. Eril gevezeliğe doyurdun bizi Margit schreiner
Avusturya edebiyatından bir kitap ama cinsiyet evrensel öyle değil mi??
LOVE AND WAR Boris Ve Gün
Uzun zamandır gerçekten bu kadar keyifle bir kitap okumadım.Yer yer sizi çığlık attıracak ve şoka sokucak bir kitap.Ben ana karakterin iç dünyasının güzel işlendiğini ,betimlemelerin yerli yerinde olduğunu düşünüyorum.Çünkü kitapta karakterle birlikte anı yaşıyorsunuz ,anın atmosferini de sağlıyor bence kitap.Bir de dediğim gibi bu tarz kitaplarda ana karakterin sönük,doğallığı ile herkesi büyülen klasik watpadd kızı olmaması hoşuma gitti ;bilmiyorum ben Gün karakterine gerçekten ısındım ve anladım. Başka birinin evinde duş alıyorum diyerekten kız iç çamaşıri görünmesin diye pantolonuyla sarıp katlıyor abi .Bu hangi kitapta var Diva in the house.Kitapta Boris’in planlara ve onun hayatına yer verilmesi de hoşuma gitti.Ne kadar farklı işlendiğini görüyoruz onun için olayların ordan bir çakmalıydık da neyseee.Ay ben bu koridorda karanlıkta kaldıkları çakmakla aydınlattıkları sahneye bittim o sahne ve Love and War şarkısı nolur okursanız bir dinleyin lütfen.Kutay aşırı bana Mucize Doktordan çıkma bir karaktermiş gibi geliyo bilmem nedensiz.Adam doktorluk yaparak günah nötrlüyo galiba.Beliz karakterini daha çok görmek isterdim kitapta biraz harcandı bence.Kitap bence baya slowburn zaten de hatta o da yok ,arkadaşlar spoiler mı bu bilmiyorum ama insan bir öpüşür dimi !!! Bir de ben Borisin yanıp bittiği yerleri görmek istiyorum ki olucak anladığım kadarıyla bir de öğrendiğim küçük şeylerden bakılırsa bizi çok olaylar bekliyor heyecanlıyım gerçekten.Bir de bence Günün babasını da iyi işlemişler .Bazen gerçekten abart oldum hani beni bile boğdu adam ama bazen de sevgisini hissettim adamın .Alfi çocuğumsun vallahi .Ben genel olarak gerçekten keyif aldım ama alev alev aşık aşık tutkulu bir dinamik yok bu kitapta haberiniz olsun ilerleyen zamanlarda nolur bilinmez
i miss the old kanye
bu seriyi ortaokulda okumustum ve bayilmistim. az once dolaplarin icini karistirirken buldum ve cok duygusallastm -abart knk agla bi de-
ortaokuldayken turkce ogretmenimiz bize her yil yirmi otuz tane cocuk klasiginin yer aldigi bi liste verirdi ve her hafta birini okumamizi isterdi. annem ve babam da egitimci oldugu icin bu kitap okuma odevinin takibini cok yakindan yaparlardi. cocuk klasikleri disinda bi kitap okumama izin vermemislerdi. bu seriyi de bi arkadasimda gormustum yalvar yakar aldirmistim. okurken hep lisede boyle bi arkadas grubumun olmasini istedigimi hatirliyorum. ve simdi donup baktigimda gercekten de o arkadaslara sahibim. 2018deki elif gorse cok sevinirdi.
thankyou rabbim. buraya da logladim ki arada goreyim belki zaman bulursam tekrar okurum.
#k:505881a 
Amélie Cordonnier
Okurken beni gerim gerim geren, gecenin birinde “böyle saçmalık mı olurmuş ya” diye oturup Fransa ve Türkiye’deki çocuk koruma kanunlarını incelemeye çalıştığım bir kitap oldu.
Araştırdım, çünkü yazar bu romanı pandemi sürecinde yaşadıklarından yola çıkarak kurgulamış yani eser aslında otobiyografik bir nitelik taşıyor. Bunun ne kadarı tamamen oldu ne kadarı kurgu bilemiyorum.
Paris’te yaşayan iki çocuklu bir aile, Çocuk Koruma Birimi’ne yapılan bir ihbar sonucu mercek altına alınıyor. Öyle ki sosyal güvenlik uzmanı, zamansız ziyaretlerinin ardından neredeyse eve yerleşiyor(abart!). Yazar, bu durumu sık sık 1984’e gönderme yaparak anlatıyor.(ve haklı bence)
Aile, sürekli kimin ihbar ettiğini, çocukların ellerinden alınacağı korkusunu, hangi davranışlarının ya da sözlerinin “kötü ebeveyn” olarak nitelendirileceğini düşünüyor.
Yani çocukların korunmasının gerekliliğinin ötesinde, asılsız veya intikam nitelikli bir ihbarın yarattığı gerilimi okuyoruz. Mahrem alan sürekli sorgulanıyor.
Kurguda büyük dramatik patlamalar yok daha çok içsel çatışmalar, belirsizlik ve psikolojik baskı üzerine kurulu bir anlatım var. Bu yüzden kitabın her okurda değişken bir memnuniyet yaratacağını düşünüyorum.
Ben yazarın duygularını çıplak bir biçimde yazma cesaretini, aile içindeki dayanışmayı ve o kırılgan atmosferi okumayı sevdim. (her ne kadar sayfalar boyunca gerilsem de sevdim)
Konusu ilginç bulanlara gönülden tavsiye ederim kendini okutuyor ama kurgusal hareket ve tempolu olaylar bekleyenleri tatmin etmeyebilir.
Amélie Cordonnier
Okurken beni gerim gerim geren, gecenin birinde “böyle saçmalık mı olurmuş ya” diye oturup Fransa ve Türkiye’deki çocuk koruma kanunlarını incelemeye çalıştığım bir kitap oldu.
Araştırdım, çünkü yazar bu romanı pandemi sürecinde yaşadıklarından yola çıkarak kurgulamış yani eser aslında otobiyografik bir nitelik taşıyor. Bunun ne kadarı tamamen oldu ne kadarı kurgu bilemiyorum.
Paris’te yaşayan iki çocuklu bir aile, Çocuk Koruma Birimi’ne yapılan bir ihbar sonucu mercek altına alınıyor. Öyle ki sosyal güvenlik uzmanı, zamansız ziyaretlerinin ardından neredeyse eve yerleşiyor(abart!). Yazar, bu durumu sık sık 1984’e gönderme yaparak anlatıyor.(ve haklı bence)
Aile, sürekli kimin ihbar ettiğini, çocukların ellerinden alınacağı korkusunu, hangi davranışlarının ya da sözlerinin “kötü ebeveyn” olarak nitelendirileceğini düşünüyor.
Yani çocukların korunmasının gerekliliğinin ötesinde, asılsız veya intikam nitelikli bir ihbarın yarattığı gerilimi okuyoruz. Mahrem alan sürekli sorgulanıyor.
Kurguda büyük dramatik patlamalar yok daha çok içsel çatışmalar, belirsizlik ve psikolojik baskı üzerine kurulu bir anlatım var. Bu yüzden kitabın her okurda değişken bir memnuniyet yaratacağını düşünüyorum.
Ben yazarın duygularını çıplak bir biçimde yazma cesaretini, aile içindeki dayanışmayı ve o kırılgan atmosferi okumayı sevdim. (her ne kadar sayfalar boyunca gerilsem de sevdim)
Konusu ilginç bulanlara gönülden tavsiye ederim kendini okutuyor ama kurgusal hareket ve tempolu olaylar bekleyenleri tatmin etmeyebilir.
evet bitti ve yine tum gun okumayip gece yarisi bitirdim. NEYSE cok tatli dort kiz kardesin nasil kucuk kadinlar olduguydu ve asıl heyecanli oldugum kisim filmi izlicem simdi hemen letterbox'a da eklemem lazim tabi ayrica jo'nun son bolumde john ve meg'in iliskisine yaptigi yorumlar yardi abart kanka yarin evlenmiyo bu kiz min 3 yili var daha biraz sevinseydin keske neyse kizlar bu kadardi iyi geco
