ak
@abdulkadirkaya
Sinirle Başladığım Kitabı Gözyaşı ile Bitirdim1000Kitap
Hayata dair çok fazla şey anımsatan, göstermeye çalışan, okuyucuya farklı bir bakış açısı kazandıracak bir kitap aslında.
Olayların perde arkasını araştırmamız gerektiğini, körü körüne bağlanmayıp, körü körüne hareket etmememiz gerektiği yönünde çok güzel kaleme alınmış bir eser.
Bir insanın çaresizliğe doğru nasıl yol aldığını, neden yol aldığını, çaresizlik içine düştüğü vakit nelerin onu beklediğini, neler yapabileceğini.. işte yazar bunların hepsini çok güzel bir anlatımla gözler önüne sermiş.
Normal bir olay örgüsü ile başlayan hikaye sonrasında hiç tahmin edilemeyecek bir noktaya çekiyor insanın ruhunu. Bir insanın hayatının nasıl mahvolduğunu ve bunun ona neler getireceğini az da olsa anlama fırsatı yakalıyoruz. Çevremizde yaşadığımız her şeyi farklı bakış açılarıyla beraber tekrar tekrar düşünmemiz gerektiğini ve bununla birlikte analiz edebilmemiz gerektiğini ve eğer bunları yapamıyorsak hiçbir zaman başımıza gelecekleri tahmin bile edemeyeceğimizin göstergesi oluyor.
Mutlaka okumanızı öneririm, zaten kısa bir kitap ama içi dolu bir kitap.
iyi okumalar dilerim :)
Reklam
Bu kitap hakkında uzun uzun konuşmak isterdim, kitap hakkında ve yaşananlar hakkında biriyle oturup uzun uzun tartışmak isterdim.
Birisine yardım etmenin, yardım etmemenin, gururun, kibirin, önyargının bütün hepsinin insanda oluşturduğu etki ve o etkiden sonra ki pişmanlığın, yardım edilmediği takdirde nelerle karşılaşılabileceğine dair çok net örnek bir kitap.
Benliğimizde az ya da hiç sahip olmadığımız anlık olarak kapıldığımız gurur, kibir, önyargı gibi duygu durumlarının yol açabileceği bir durumu Stefan Zweig bize anlatmıyor adeta yaşatıyor.
Hayatı hakkında hiçbir bilgiye sahibi olmadığımız insanları ne de çok yargılıyormuşuz aslında. Kitap beni biraz da bu düşünceye itiyor. Dedim ya hani uzun uzun konuşmak ve tartışmak isterdim diye kısa bir hikaye aslında ama üzerine çok fazla konuşulacak şey olduğu kanaatindeyim.
Bence önce insanları dinlemeliyiz ve yargılamadan tekrardan dinlemeliyiz.
Okumanızı tavsiye ederim, keyifli okumalar.
İncelemem çok uzun olmayacak çünkü ne yazarsam yazayım kitabın bana hissettirdiklerini, ben de oluşturduğu etkiyi hiçbir kelimeyle sizlere geçiremem.
Tam 2 günde bitirdim kitabı. Öyle bir hikayesi, öyle bir kurgusu öyle bir sonu var ki kitabı elimden bırakamadım. Kitap son sayfasına kadar sıradan bir romanmış havasında gelse de Livaneli okuyucuyu; bırakın ters köşe yapmayı hareket dahi ettirmiyor.
Hikayenin içinde bir karaktere yoğunlaşmışken, duygu ve düşünceleri tam o karaktere aktarıyorken hiç beklenmeyen bir şekilde kitap elinde kalakalıyorsun.
Kitabı bitirdiğimde tüylerim diken diken olmuştu ve bunun en büyük etkisi şüphesiz kitabın kurgulanış şekliydi.
Biraz toparlamam gerekirse eğer: kitap başlı başına harikulade bir kurguya ve anlatıma sahip. Olayları anlatırken yazarın okuyucuya geçirdiği mesajlar, mesajları anlatış şekilleri hepsi ustalığın en yüce hali kullanılarak yazılmış cümleler. Kitabın sadece sonu değil içinde de okuyucuya çok fazla içerik verilmiş, olaylar üzerinden çeşitli mesajları en gerçekçi anlatım ile bizlere sunmuş Livaneli.
İnsanın duygu üzerine düşüncelerini yoklayıp, duyguları karmakarışık eden bir roman.
Kesinlikle okuyun.
Çok büyük bir yolculuğun sonunda gelinen son nokta.1000Kitap
Bizzat yazarın hayatından alıntılar ve benzerliklerle yazılmış çok büyük bir eser.
Bir tutkuyla işçi sınıfından üst sınıflara doğru tırmanmakta olan Martin’in çetrefilli, zorlu yaşam yolculuğuna şahit oluyoruz.
Kitaba başladığım zamandan bitene kadar hiç sıkılmadan okuyup hep bir sonraki evreyi merak ettiğim bir kitap oldu benim için, çok keyifliydi. Bir insanın hedefleri doğrultusunda yapabildiğinin en iyisini hatta daha fazlasının yapıldığı bu kitapta hırsın en üst seviyesini görebiliyoruz. Martin’in ilk başlarda yoksulluktan kurtulmak ve şöhret kazanmak amacıyla çıktığı bu yol ona bambaşka bir hayatın kapılarını açtığının farkına varır. Olmak istediği insan yolunda ilerken birden kimsenin desteklemediği, kimsenin onay vermediği, herkesin bir an önce bırakmasını dilediği bir iş içinde bulur kendini ama Martin kararlıdır ve yolun sonun görmek ister. Bu süreç Martin için oldukça sıkıntılı ve zorlu geçer, çevre baskısı, yoksulluk, yaşam mücadelesi derken Martin bir çok şeyle savaşmaya başlar. Yol o kadar zorlu ki insanın bu yolda yürüyebilmesi için bir dayanağı olması gerekiyor; işte Martin’inde dayanağı aşkıydı. Aşık olduğu kadın sayesinde bu kadar çok şey öğrenip bu kadar gelişebildi ama her şeyin temelinde Martin’in bitmek tükenmek bilmeyen azmi ve kararlılığı vardı. En büyük aşkı dahil bu girdiği yolda kimse onu desteklemedi ama Martin başarmak istiyordu, göstermek istiyordu ve bu istekleri ona öyle bir çalışma gücü veriyordu ki girdiği bu yolda ki rotası hiç şaşmadı.
Tüm bu olanlardan sonra, yolculuk tamamlandıktan sonra yazar tüm olan biteni öyle bir sunmuş ki bize insan durup bir sorgulamadan edemiyor.
Yanımızda ki insanlar neden yanımızda?
Bizim için mi? Yoksa sahip olduklarımız için mi?
Bu insanların bizden beklentileri düşüncelerimiz ve fikirlerimiz mi? Yoksa
Kitaba başlarken araştırmış ve yüksek bir beklenti içerisindeydim. Kitaba başladım ilk sayfalarından hatta kitabın ikinci bölümüne geçene kadar bazı sayfaları 2-3 kez oludum.. bazı sayfaları anlamakta gerçekten güçlük çektim, dediğim gibi bazılarını 2-3 kez okudum. Kitap (bunu tüm içtenliğimle söylüyorum ki) o kadar derin anlamlar barındırıyor ki bunu kitabı bitirdikten sonda farkediyorsunuz. 2-3 kez okudum dediğim sayfaları karmaşıklığından vs değil anlamı derin olduğundan dolayı tekrar tekrar okudum. Kitap beklediğimden çok çok daha fazla şeyler verdi bana, bana anlatılanlardan, okuduklarımdan daha hemde çok daha fazla şeyler buldum kitapta hatta ve hatta kitabın bazı sayfalarından resmen kendimi buldum.. bunu farkettiğimde çok değişik duygular hissettim ve çok şaşırdım ama hayatımda ilk defa kendimi dışarıdan seyretme fırsatı buldum ve bu bana çok fazla şey kattı, kendi hayatım dahilinde.. tüm içtenliğimle eminim ki sizde kitabın ilk 45 sayfasından bazılarında hatta çoğusunda da olabilir kendinizi bulacaksınız, bundan adım kadar eminim. Sevgili yazarımız Dostoyevski’nin özel hayatının sadece çok küçük bir kısmını anlattığı ve bunu neden yazdığını açıkladığı bu kitapta insanın kendisini buluyor oluşu kesinlikle anlatılmayacak duygular arasında. Kitaptan bir sürü alıntı yaptım kendime o şekilde paylaşacaktım ama bu kadar mükemmel bir kitap hakkında bir kaç kelam etmek istedim.. bu yorumu okuyan sizi tanımıyorum ancak bu kitabın kesinlikle kitaplığınızda yerini almasını isterim :) ben ise eminim zaman zaman kitabın rastgele bir sayfasını açıp yeniden rastgele bir cümlesinde kendimi bulacağıma inanıyorum..
