osman
@abelincoln
Değersizlik duygusu bir anlamda eksiklik duygusudur, insanın başkalarını kendinden üstün görmesine neden olur, yakınları dışında. Onları kendisinin uzantıları gibi algıladığından onlar da kendi gibi değersizdir. Küçümsenme korkuları yaşayanlar, başkalarının bir eksiğini yakaladıklarında onları küçümsemeye hazırdır ya da başkalarını küçümseyenler küçümsenme korkuları olan insanlardır. Dolayısıyla, insanın kendi içinde gelişen ve bazen kendini yadsıma (self-hate) boyutuna varabilen değersizlik ve eksiklik duyguları şu ya da bu şekilde dış dün-yaya yansıtılarak beslenir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
En temel sorunumuzun, kendimizi parçası olduğumuz dünyadan ve evrenin yasalarından soyutlayarak yaşıyor olmamızdan ve hayatın bir parçacığını yakaladığımızda bütününü anladığımız yanılgısına düşmemizden kaynaklandığına inandığım için.
Yardım istemek için yakındaki polis merkezine doğru yürümeye başladım, arada bir dönüp bakarak. Son kez baktığımda, nereden çıktığını göremediğim dört ya da beş kişi farklı yönlerden koşarak yerde yatan genci kaldırıp kal-ldırıma taşıdılar. Yardıma gelenlerin ortak bir yanı vardı, gelenek-sel kesimdendiler. Ardından düşündüm, bu olay varoşlarda olsaydı o genç yolun ortasında öyle bırakılır mıydı diye.
Çevremizdekilerin duyarsızlığından yakınıyoruz, nedense kendimizi bunun dışında tutarak. Yukarıda anlattığım olayı sonradan düşündüğüm zaman zaman. Yardıma koşanlar duyarlı oldukları için mi öyle davrandılar, yoksa dayanışmanın hâlâ sürdürülebildiği bir yapıdan geldikleri için mi?
Hayat ucuza çıkarılmak istendiğinde yaşanan hikayesizlik, kaçınılmaz olarak üretilmiş sorunlarla doldurulmak zorunda. Hayatın içine daldığımızda yaşanan trajediler ise zamanla tecrübeye dönüşebiliyor, acıtmış olsalar da, bir şeyler götürmüş olsalar da insana bir şeyler katarak.