osman
@abelincoln
Lycaoina
30 Eylül
252 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Bartmann, Hitler iktidara geldiği yılda 8 yaşındaydı. Hiçbir zaman Nazi Partisi üyesi olmamış. 1941 yılında, 17 yaşında bir fırıncı kalfasıyken askere çağrılır. Rusya'nın steplerinde
Reklam
Amerika'da orta halli bir ailede doğan Auster, "Paramız çok değildi ama her zaman vardı" diyerek başlıyor. Bu ilerideki hayatının tezat bir durumu. Hayatı boyunca girip çıktığı geçici
Öncelikle, Tolstoy iki öyküsünde de cinsel arzuyu şeytan olarak adlandırmış.
İncelemeye Şeytan öyküsüyle başlayalım. Tolstoy'un ölümünden sonra yayımlanmış olan bu öykü kimilerince kendi hayatından bir kesit. Çünkü bu öykünün nüshaları döşemenin altında bulunmuş. Şeytan öyküsünde İryentev babasının ölümünden sonra işlerini bırakıp (Tolstoy da 1840lı yıllarda hukuk eğitimini yarıda bırakıp çiftliğe dönüyor) çiftliğine dönüyor ve babasından kalan borçları ödeyebilmek için çiftliği çekip çeviriyor. Bu işlerle uğraşan İryentev, "sağlık için" bir birliktelik arıyor. Köylü kadınlardan çekinse de en sonunda babasının eski bir dostuna başvurup Stepandina adlı bir kadınla randevu ayarlıyor. Her şey ücreti dahilinde gelişip bitiyor. İryentev gel zaman git zaman bu randevulaşmalara devam ediyor fakat bir gün, biraz da alelacele evleniyor. Öyküyü burada kesiyorum, devamında daha bir çok olay gelişiyor. Olaylardan ziyade İryentev'in şeytanla iç savaşına tanıklık ediyoruz.
Peder Sergi, Çar'ın yaveri olabilecek kadar yükselmiş olan Kasatski'nin öyküsüdür. Kasatski her zaman "en üstünü" hedeflemiş ve başarmış bir askerdi. Yaver olmasına ramak kala askerliği bırakıp rahip olmaya karar veriyor. Çünkü Kasatski için "en üstü"ne orada ulaşabilir. Bu öykü bana 
Stefan Zweig 'ın 
Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor kitabındaki "Ölümsüz Kardeşin Gözleri" öyküsünü ansattı. Baya baya benziyor, iki karakterin kaderleri de aynı kapıya varıyor. Bu öykü zaten hoşuma giden bir öyküydü. Bir benzerini, dedesini görmek hoş oldu.
Stefan Zweig 'ın Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor kitabındaki "Ölümsüz Kardeşin Gözleri" öyküsünü ansattı. Baya baya benziyor, iki karakterin kaderleri de aynı kapıya varıyor. Bu öykü zaten hoşuma giden bir öyküydü. Bir benzerini, dedesini görmek hoş oldu.
Kitabı 303. sayfada bıraktım, bitirmekle uğraşmak istemedim. Neden bitirmedim? Çünkü bu kitapla daha fazla vakit kaybetmek istemedim. Okuduğum 303 sayfa, kalan 320 sayfa için umut vermedi. Fakat herkesin dilinde olan "oblomovluk"a değinmek lazım.
Düşündüğünüz gibi merak uyandırıcı bir kavram değil esasen.
Oblomovluk için daha önceden "miskinlik" gibi tanımlar yapılmaya çalışılsa da, miskinlikle arasında dağlar kadar fark var. Bir kere miskinlik anlık gelen bir durum, bazı günler uğrar ve genellikle öğle yemeğinden sonra gelir. Oblomovluk ise mağarasından çıkmak istemeyen(içeride miskinlik yapan) fakat mağarada kalmaktan da sıkılmış, esasen seçilmiş gibi gözükse de itilmiş bir yalnızlık hâli. Günümüz insanının benzeyen tek yanı; orta halli ailede doğup belli bir yaşına kadar iş görmemiş ve sorumluluk almamış, fakat ailesinin fazla geliri olmadığı için, kendi geliri de olmadığından eğlenmeyi bilmeyen Türk genci. Oblomov ve Türk genci, yarın uyanmak için değil bugün uyumak için yatağa giriyor.
Kitabı, sıkılacağınızı düşünüyorsanız tavsiye etmem, fakat elinizde varsa 1. bölümün 2. kısmı ve 2. bölümün ilk kısmını okumanızı tavsiye ederim.Şlots karakteri ilginizi çekebilir.
Çehov'un dokuz kısa oyununun derlendiği kitap. Çehov'un oyunlarına başlamak yanı sıra hiç oyun okumamış birisi için de önerebileceğim bir kitap. Bazı oyunlar monolog halinde, isimler sizi bunalıma sokamaz :)
Çehov'a gelirsek... Oyun yazarlığına ince bir zeka yüklediği abartılı sahnelerden oluşan kaba güldürüyle başlamıştır. Medved(Ayı) oyununu da 1888 yılında kaleme almış. Bu yıllar Çehov'un oyun yazarlığına soyunduğu döneme denk gelir. Esasen, tıp öğrenimi gördüğü üniversite yıllarında öykü yazmaya başlamıştı. Takma adı olan Antoşa Çekonte ile yayınladığı, kısa, komik ve eleştirel ilk öyküleri edebiyat çevrelerince beğeni toplamayı başarmıştı.
"...onun liberal halkçılık, Tolstoyculuk ve -dekadans- ile düşünsel bağlamda hesaplaşarak demokratik, maddeci bir temeli olan dünya görüşü kazanması, bu yıllara rastlar.(1891-92)" Türk ve Dünya Edebiyatçıları - Aziz Çalışar, 1. cilt, sayfa 342 "Anton Pavloviç Çehov"
Reklam