Yazar:
Anton Çehov
Çevirmen:
Tansu Akgün
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 14 dk.
Sayfa Sayısı:
220
Basım Tarihi:
Nisan 2017
İlk Yayın Tarihi:
Ağustos 2007
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
ISBN:
9786053607434
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Ayı
914 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Nisan 2017 · 220 s.
Tek Perdelik 9 Oyun
59 okunmaBilgi Yayınevi · 2017 · 208 s.
Kısa Oyunları (9 Oyun)
20 okunmaMitos Boyut Yayınları · Ağustos 2007 · 160 s.
Kısa Oyunları
20 okunmaMitos Boyut Yayınları · Eylül 2017 · 192 s.
Tek Perdelik 9 Oyun
5 okunmaBilgi Yayınevi · 1984 · 170 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
A Y I·220 syf.·Tiyatro
8/10
2022 81. kitabı
Rusya'nın milli sembolü
" Rivayete göre; konservatuar sınavlarına hazırlanan erkeklerin büyük bir kısmının sergilemek için tek kişilik perdesine çalıştığı Çehov oyunu. O kadar fazla ayı oynayan varmış ki, gına gelmiş artık konservatuar hocalarına.
Şaka bir yana Çehov, dönemin Rusyasını o kadar güzel anlatmış ki kadın, erkek, kadın erkek halleri yoksulluk, miras kadın baskısı erkek baskısı dini tutumlar, kısacık senaryolarla o kadar net anlatılmış ki.
Sıkılmadan bir solukta okudum.
Sırasıyla 9 oyun;
1-Şehir Yolunda
(Fakirlik yokluk rezillik diyebiliriz)
2-Tütünün Zararları
(Tek başına bir adamın karısından çektikleri)
3-Kuğunun Şarkısı
( Yaşlılık:(
4-Ayı
(Rus erkeklerinin ne kadar ayı olduğunu anlatıyor)(Türk erkekleri çiçek sanki hıhh)
5-Evlenme Teklifi
(Rus kadınlarının evde kalmamak için elinden gelen her şeyi yaptıklarını anlatıyor) (yok canım, güzelim kızlara iftira etmeyelim)
6-Düğün
(Evlilik geleneğinin bayağılığı anlatılıyor)
7- Tatyana Repina
(Dini gelenekler anlatılmakta)
8- Zoraki Trajedi Aktörü
(Rus insanının çıkarcı oluşu anlatılmakta)
9- Yıldönümü
(Rus bürokrasinin liyakatsizliği anlatılmakta)
Uzun zaman sonra ilk kez inceleme yapıyorum. Tiyatro okumayı seviyorum, tiyatro okuyun, tiyatro ile kalın teşekkür ederim.
aba bir a keyifli bir kitap Çok sevdim. Zaten Çehov’un bende ayrı bir yeri var. Bence mutlaka okunması gereken yazar. Eseler’inin hepsi birbirinden farklı. Bir kadının kocasından sonra kendini yasa boğmasını anlatırken kapıyı çalan bir alacaklı kaba bir adamla olan komik diyaloglardan oluşuyor bu kitaptaki Ayı eseri. Alacaklı tam da bu isme uygun huysuz bir tip. Zor bulunanlardan. İyi okumalar var olun
Çehov'un ürettiği her şey tiyatro için, sanat için bir armağan!
Ayrıntıları bu kadar özel anlatan, bu kadar dahiyane bir mizah anlayışı olan ve üzerine tiyatro sevdalısı bir kalemin bu dünyadan geçmiş olması hepimiz için büyük bir şans.
6/10
“Eskiden herkes daha sadeydi ve daha az şeyle mutlu olurdu... Ben sadeliği severim.” (sf 131)
Kitabın içinde kısa kısa farklı başlıklar altında oyunlar var. Daha çok komedi türünde yazılmış. Ancak ben sevemedim çünkü her oyun resmen salata gibi. Kiminde konuşmalar çok kısa, kiminde çok dolu ancak anlam boş. Yine de yazarın bir başka kitabını daha okumayı düşünüyorum, şans vereceğim. Anton Çehov
Anton Çehov
Kitap kesinlikle tiyatro denilip okunmamazlık yapılmamalı. Dokuz hikaye ve hepsi bir eleştiri, bir felsefe ve genel anlamıyla insanın kendisini anlatmakta. Fakat insanların birbirini dinlemediği, herkesin kendi derdinde olduğu veya gösteriş ve zenginliğin insanların hayatına nasıl yansıdığını yermekte. Çok can alıcı noktaları var ve insan gülmek istiyor fakat gerçekler o kadar şiddetliki Anton Çehov çok iyi bir şekilde hikayeler üzerinden bunları basit ama gerçekçi bir şekilde işlemiş. Günümüzdeki sosyal toplumda hâlâ buna benzemekte. Kısa ve okunması gereken bir kitap. İyi okumalar.
AyıTiyatro
"Çehov eşsiz bir yaşam ressamıdır."
Tolstoy
Merhabalar, bugün çok sevdiğim bir yazar olan Anton Çehov'un, dokuz kısa tiyatro oyunundan oluşan, "Ayı" adlı kitabıyla geldim. Ben bu kitabı Şubat'ta sömestr tatilinde, Ankara'dan almıştım ama yeni okuma fırsatı bulabildim. Bu, Çehov'dan okuduğum altıncı kitap oldu. Daha önce Altıncı Koğuş ve Kara Keşiş öykülerini, Vanya Dayı, Vişne Bahçesi ve Martı adlı tiyatro oyunlarını severek okumuştum. Bu kitapta yer alan dokuz kısa oyundan altısı komedya, üçü dramdır. Özellikle Ayı adlı oyun çok beğenilip, tüm dünyada defalarca oynanmış. Yazar ,öykülerinde olduğu gibi burada da tuhaf, komik ve önemsiz görünen günlük olayları tema olarak işlemiş. Ben okurken çok eğlendim. Çehov'dan komedi okumak da enteresandı. Özellikle "Şehir Yolunda" adlı dramını ve monolog örneği olan "Tütünün Zararları" adlı tek perdelik oyununu ayrı sevdim. Kitaba ismini veren "Ayı" ve "Düğün" beni güldüren oyunlar oldu. Eğer siz de, Çehov'un kalemini ve tiyatro oyunları okumayı seviyorsanız, bu kitabı okumanızı öneririm. Sanatla, kitapla ve sevgiyle kalın.
İlk defa Çehov okudum. Yazarın öykülerinin oyunlarından çok daha iyi olduğunu duydum ama bu aralar oyun okuyasım geldiği için bu kitabı okudum.
Kitapta 9 tane kısacık oyun var. Bunlardan 5 tanesini çok beğendim 2 tanesini normal bulurken 2 tanesini ise çok kötü buldum. Genel olarak sevdiğim bir kitap ve yazar oldu. İlk fıssatta yazarın öykülerini de okumayı planlıyorum.
bu adamın şiirsel gerçekçiliğine hayranım,,, çok ciddi bir yaradılışı olup nasıl böyle müthiş komedyalar ve tragedyalar yazdığı tarafımdan merak konusu.. kısa oyunlarını şiddetle tavsiye ediyorum,,, ve bir çehov sözü “felsefe yapma, aklını kaçırırsın”,,,,
Kitapta üçü dram altısı komediden oluşan dokuz oyun var. Şehir Yolunda, Kuğunun Şarkısı(Kalkhas) ve Tatyana Repina dram türünde olan oyunları. Bazı oyunlarda dramın içinde de komedi var.
Şehir
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
