Bir insan ne kadar kaçabilirse bir şiirden o kadar kaçtım..sena.. tüm üzgün baharatlara beni de meyl etti. Adımda hem gül hem ekmek geçsin istedim.. günde beş defa sana bakmamak için her şeyi yaptım. Dünyanın hiçbir sabahına uyanmadım. Dünyaya bulaşmış hâlimle üzgün üzgün baktım tüm sevinçlere. Kitabı aldım, adımı sena koydum, yas düştü nasibime ağlamadım. sinem dedikçe gökyüzünden 3 dağ düştü. biri bana biri bana biri bana.. Elime tutuşturulan bu dünya lekesiyle gömdüler beni, mezar taşıma yazdıkları yazıyı yetimler mahalle aralarında hoparlörle ilan ettiler: " şahsen kambur, sadece kekeme." benim ölümüm kimsenin huzurunu kaçırmadı bunu bilmiyor babalar.