Melek, demişti, bir melek! Mide olmayınca melekleşmek kolaydı, ama hele miden varken bir dene bunu! Hele bir dene! Kızarmış iki kekliğin dumanı burnunun dibinde tüterken, ağzının sulanmasına karşı koyabilir misin acaba? Tecrübesizlik, pek sever öğüt vermesini! Bir insanım ben...
Ey o zamandan beri, çok kez yaşamın yalan ve sefahat gücüne ruhun susarak boyun eğdiği o acıklı günlerde türlü haksızlıklara, yalanlara karşı cesurca baş kaldıran, geçmişin kötülüklerini açığa vuran, yeni yaşamın taze kaynağını göstererek onu sevmeye zorlayan, gelecekte bize iyilik, mutluluk getireceğine söz veren iç açıcı, güçlü, hoş ses... Acaba, seni duyamayacağım anlar olacak mı?