Bihter
@acebalthazar
köksüz.
anlatının metin-dışı gerçek kişisi.
i erect no new idols
goodreads.com/user/show/81603...
Fransız Dili ve Edebiyatı
46 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
*Metin içeriğine dair olaylardan bahsederek okuma zevkini kaçırabilecek unsur uyarısı *
Léa, 50 yaşında hedonist, görmüş geçirmiş, usülleri ve kültürü olan soylu bir kadındır. Kendini diğerlerinden ayırdığı benzer özellikler taşıyan anasının gözü kadınlarla gündem ve gösteriş alışverişi yaparlar. Bu kadınlardan birinin oğlu olan 25 yaşındaki Chéri’yle altı yıl birliktelik yaşarlar. Bu birliktelik sırasındaki iletişimleri ego savaşları gibidir. Léa hep Chéri’sini öğütleri ve öğretileriyle; neyi nasıl yapması gerektiğini deneyim farkını kullanarak üstünlük taslayarak çiğner. Léa her zaman çok anlayışlı ve kibardır da. Güzelliğinin farkında olan Chéri ise buna karşılık hayata dair üstün öğretiler kazandığına inanmaktayken gençliğini yakmaktadır. 19 yaşından 25’ine kadar Léa ile geçirmiş olduğu zamanı güzel bir genç kadınla evlenerek sonlandırdığını düşünürler. Fakat o sırada yavru ceylanıyla tanışan tazı kendini üç aylık bir depresyona sürükleyecektir. Hikayenin sonunda Léa müthiş acısına rağmen Chéri’yi çılgın bir anne tarafından değil de bir sevgili tarafından gençliği gençlikte öğrenmesi üzere itekler.1 İçerisinde iken değil sonrasında anlamış olduğumuz sonuçların trajik kabülüyle sonlanır.
1. “Ben de Lili kadar bitiğim… Çabuk, çabuk, küçüğüm, git gençliğini ara. Kocakarılar senin gençliğini ancak kemirdiler, ama o hala var, seni bekleyen genç kadında ara gençliğini. Gençliği onda tattın. Gençliğin doyurmadığını, fakat her zaman ona dönüldüğünü bilirsin. Hem karşılaştırma yapmaya dün geceden başlamadın… Ama ne diye öğüt verip duruyorum, ruhumun soyluluğunu göstermek mi istiyorum? Sizin ikinizle ilgili ne biliyorum ki! O seni seviyor muhakkak. Senin üzerine titremek sırası onda şimdi. O seni sapık bir anne gibi değil, bir sevgili gibi sevecektir. Sen ona şımarık
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şehirlerdeki öksüzlüğümüz; ya mesaide ol ya dışarı!
Dinci ve kaderci olması dışındaki umudunu paylaşıyor olduğumu farkettim. Fakat Ernesto’nun Arjantinli olmasından gelen hayat enerjisini/optimizmini göz ardı etmemek gerek.
Yine de…
Her gün değişen teknoloji ve yeni medyayla evrilen günümüz insanına demode gelecek fakat hala daha uyarlayabileceğimiz kaybolan öz değerlerin bir hatırlatmasını yapmış oldu.
Acımız “hala” ortak.
çizim tarzı ve atmosfer harika dışa vurulmuş, bunların yanında başlangıçta olay örgüsü kuvvetli ilerliyorken sonlara doğru hikaye ucuzlaştı. Bir de fantastik bir dünya oluşmaya başlamışken sıkılıp bırakılmış devam ettirilmemiş gibi.. acımasız olmak istemiyorum sadece tatmin olmadım diyebilirim
Tezer Özlü’nün okuduğum ilk kitabı, özgürce duygu ve düşüncelerinden bahsedebildiği gibi yaşayabilseymiş keşke hayatını da. Kanat Güner ile tanışsalardı beraber hüzünlü delireceklermiş hissi verdi, 70ler İstanbul’u ve geleneksel, toplumsal çatlamaları birinci ağızdan üzülerek okumak isteyenlere önerilir, bana yetti xd
bir roman yazıp dönemin şartlarını anlatmak, herkese giydirmek istiyorum, üstadım diderot'dur.
ve şu bilinmeli ki romanın en önemli özelliği gerçek olmamasıdır. :D buna rağmen diderot da dahil birçok romancı tutuklandı ve kitapları yasaklandı.
o dönemdeki herkes o dönemin edebiyatına ekstra hakim olduğu için çok fazla referans yapılıyor o yüzden fransız edebiyatına hakim olmayan birinin okuması zorlayıcı olabilir.
bu sefer olaylar efendi üzerine değil uşak Jacques üzerine.
diderot'nun bu eserde yaptığına hayran olduğum şeylerden biri , klasikçi corneille’in gösterişine şiddetle saldırmış, sahnesinden aristokratı temizleyip sıradan insanı yerleştirmiş, komedyen’in toplumdaki yerini yüceltmeye çalışmış olmasıdır.
Jacques'ın gizemli yüzbaşını, nedensiz kullanılan bir özgürlüğün ancak manyaklara özgü bir şey olduğunu düşündüğü için seviyorum, Jacques'ın tüm doktrinlerinin temeli, Jacques'ın bilgesi.
ayrıca yüzbaşının sembolik bir yeri olmalı, Jacques'ın tüm doğruları onda saklı, onun ilahi kitabı.
Jacques köyden şehre kaçan şehir manyağı, burjuva soytarısı tarzı biri ama efendisinden özellikle hem iletişim hem de ahlak konularında daha baskın ve aktif biri, efendisi ise hiçbir etkisi olmayan ama varolması gereken bir şey gibi ama yıkılmayan da bir otorite, Jacques'ın çizgisi.
Jacques'ın bir bölümde çiftçinin yerden kalkıp çalışması için kırbaçladığı atı, şehir meraklısı insana, en yakın örnek olarak kendisini vermesini çok sevdim, tarlada çalışmak yerine şehirde uşaklık yapmayı ya da dilencilik yapmayı tercih ediyordu. o at da yerden kalkıp çalışmak istemiyor uzun yol yapmak istiyordu.
Ayrıca diderot'dan, montaigne'in "ma page est libertine, mais ma vie est honnete" görüşünü de öğreniyoruz.
"os homini sublime dedit cœlumque tueri jussit; et erectos ad sidera
