Yazar, şiirler okur, içer; bir kadeh daha koyar, tekrar yazar.
Bazen okuduğu, bazen ise görüp beğendiği alıntıları, burada iz bırakmaları için paylaşır.
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayâl içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni unutma..
Arkadaşlarım adımı bilmezlerdi, çoğu kez “şair” diye çağrılardı beni. Türkçe öğretmenlerimin sevdikleri, fakat zaman zaman da yazdıklarımdan ötürü, şaşkınlığa düştükleri bir öğrenciydim.
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.