"Zamanla alışırsın demişler. Ama alışılmaz. Yara bedeninde olsa alışırsın. Ruhun yaralıysa, insanların yüzlerine hiçbir şey yokmuş gibi bakarsın. Acıyı gözlerinin en derin çukurlarına saklarsın. Yaralar saklanır. Sakladığın yerde çiçekler açmaz."
Demek istediğim, acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak, her şey çok daha kolay olurdu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Yoksa bedeninle ilgili kaygıların mı var hala? Öyleyse fikrin kendisini tanıyıp özündeki gücü kavradığında, nefsin kaba ve sıradan hareketleriyle alakası kalmadığını, aci ve zevke dair duyduğun, benimsediğin şeyleri düşün."
Sence mutlu olmak için acı çekmek mi gerekiyor?
"Acılar her zaman insanlar için mutluluklardan daha öğretici olabiliyor. Napolyon Bonapart, “İnsanın olgunlaşabilmesi için acılarla yoğrulması gerekir çünkü o acılar hem taş, hem heykeltıraştır,” demiş."
"İnsanlar var; acılarıyla, sevinçleri ve adını koyamadıkları duygularıyla varlıklarını anlamlandırmaya çalışıyorlar."
