AĞIR SPOİLER İÇERİR
Yani kitapla ilgili kabul ettiğim, kabul edemediğim şeyler var. Aşırı bir sayıda polisiye okuduğum için her türlü sona şahit oldum. Bir cok tahmin yaptim ki tutanlar oldu tutmayanlar oldu. Böyle bir son ile ilk kez karşılaşıyorum. Bunu cok iyi ya da çok kötü anlamda söylemiyorum. Kitap boyunca hic bir fantastik olay yaşamadığı için (sonlara dogru başladı) beyniniz mantıklı bi açıklama arıyor. Adele kamera ve dinleme cihazi koymuştur her yere, kiza uyuşturucu etken madde veriyodur azar azar şarapla( Louise sürekli şarap içtim, şarap içiyorum, şarap icicem, surdaki şarap mi... dediği icin ordan bi tahmin yürütüyor beyin tamam diyorsun ya elektronik sigaraya koydu maddeyi ya da saraba vs vs. Ama sabaha kadar tahmin yapsaniz da boş efendim. Ha bi ara Rob aslinda ölmemiş de fiziksel görünümü değiştirip Ian mi oldu acaba falan diye de aklımdan geçmedi değil. Fantastik başlamayıp fantastik biten bi kurgu aslinda yani bu herkesi tabi ki şaşırtır ama şaşırtıcı olan şaşırtırken baska bir yerden daha çok şaşırtıyor:) yani Adele hic Rob olmasaydı da beden degistirseler di de dumur olacaktik. Ama dumur olurken dumur olduk. Ay aman ne bileyim alin okuyun bence güzeldi.
Yahudi bir keman sanatçısı olan Adele Von Bron'un, savaşın eşiğinde aşkı ve hayatta kalma mücadelesi anlatılır. Adele, bir yandan yeteneğiyle Nazi subaylarını etkilemeye çalışırken, bir yandan da imkânsız bir aşkın içine sürüklenir.
Reklam
Kuşlar Bu Kızın Kulağında Küpedir.Düşünce
Puan vermedi·626 syf.·
2026 111. kitabı
“Kuş değilim ben. Kafesim de yok. Bağımsız, irade sahibi, özgür bir insanım, şu anda da irademi sizden ayrılmak üzere kullanıyorum.” (s.356)
Jane Eyre bu sözle yalnızca karşısındaki insana değil, hayat boyunca onu sınırlamaya çalışan herkese cevap veriyor gibi duruyor. Hikayesi sevgiye aç büyüyen ama buna rağmen kendi özünü kimseye teslim etmeyen bir kadının öyküsü olarak derinleşiyor. Romanı okurken sık sık 
Nilgün Marmara ’nın dizeleri dokundu. Sanki 
Charlotte Brontë Marmara’nın mısralarına dokunan hayat çizgisinde yaşayan bir karakter oluşturmuş gibi hissettirdi. Bu yüzden kitabın bende uyandırdığı duyguları dile getirirken, Nilgün Marmara’nın şiirinden Jane Eyre’ın dünyasına uzanan bir yankıya yer veriyorum.
“Kuşlar bu kızın kulağında küpedir” dizesiyle sanki Jane’nin bütün varlığına değiyor, çünkü Jane’nin ruhundaki kuş, sadece zarif bir imge değil, aynı zamanda özgürlüğün, iç direncin ve kafese sığmayan ruhun simgesi gibi duruyor.
Bir yanıyla da Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna… dizesiyle bu romanın duygusuna usulca karışıyor. Çünkü Jane’in güzelliği dış görünüşüyle birlikte yaşadıklarına rağmen içindeki iradeyi koruyabilmesinde beliriyor. Bazı hayatlar sevgisizlikle başlasa da insanın içindeki güç yine de sönmüyor. Jane’in çocukluktan başlayarak taşıdığı kırgınlıklar, suskunluklar, özlemler ve yaşama direnci, Bronte’nin kalemiyle okuyanın kalbine usul usul yerleşiyor...
Charlotte Brontë eserini 1847 yılında yayımlıyor, Jane Eyre yazarın yaşadığı yalnızlıklar, kayıplar ve güçlü durma hali, eserin ruhuna da açıkça yansıyor. Edebi olarak Jane Eyre, gotik atmosferle duygusal derinliği birleştiren, aynı zamanda insanın iç dünyasını öne çıkaran güçlü bir roman olarak öne çıkıyor.
Eserin konusu, Jane Eyre’ın çocukluktan başlayarak hayat içinde kendi yerini
Jane Eyre bu sözle yalnızca karşısındaki insana değil, hayat boyunca onu sınırlamaya çalışan herkese cevap veriyor gibi duruyor. Hikayesi sevgiye aç büyüyen ama buna rağmen kendi özünü kimseye teslim etmeyen bir kadının öyküsü olarak derinleşiyor. Romanı okurken sık sık Nilgün Marmara ’nın dizeleri dokundu. Sanki Charlotte Brontë Marmara’nın mısralarına dokunan hayat çizgisinde yaşayan bir karakter oluşturmuş gibi hissettirdi. Bu yüzden kitabın bende uyandırdığı duyguları dile getirirken, Nilgün Marmara’nın şiirinden Jane Eyre’ın dünyasına uzanan bir yankıya yer veriyorum.
“Kuşlar bu kızın kulağında küpedir” dizesiyle sanki Jane’nin bütün varlığına değiyor, çünkü Jane’nin ruhundaki kuş, sadece zarif bir imge değil, aynı zamanda özgürlüğün, iç direncin ve kafese sığmayan ruhun simgesi gibi duruyor.
Bir yanıyla da Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna… dizesiyle bu romanın duygusuna usulca karışıyor. Çünkü Jane’in güzelliği dış görünüşüyle birlikte yaşadıklarına rağmen içindeki iradeyi koruyabilmesinde beliriyor. Bazı hayatlar sevgisizlikle başlasa da insanın içindeki güç yine de sönmüyor. Jane’in çocukluktan başlayarak taşıdığı kırgınlıklar, suskunluklar, özlemler ve yaşama direnci, Bronte’nin kalemiyle okuyanın kalbine usul usul yerleşiyor...
Charlotte Brontë eserini 1847 yılında yayımlıyor, Jane Eyre yazarın yaşadığı yalnızlıklar, kayıplar ve güçlü durma hali, eserin ruhuna da açıkça yansıyor. Edebi olarak Jane Eyre, gotik atmosferle duygusal derinliği birleştiren, aynı zamanda insanın iç dünyasını öne çıkaran güçlü bir roman olarak öne çıkıyor.
Eserin konusu, Jane Eyre’ın çocukluktan başlayarak hayat içinde kendi yeriniBitirince daha geniş bi inceleme hak ediyor!
Elinize kalem not kağıdı alın ve o şekilde okuyun. Benim bir sayfayı anlamam sindirmem 20 dakikamı aldı ,zaten her konuyu bir hafta hayata geçirmeye çalışın diyor yazarlar.çocuk gelişimiyle ilgili çok kitap okudum ama bu kitap daha geniş geldi bana.okunmalı!
Louise, bir barda tanıştığı adamın ertesi günü yeni patronu olduğunu ve evli olduğunu öğrenir. Şans eseridir kiii David'in karısı Adele bir gün Louise'in karşısına çıkar ve arkadaş olurlar... Hikaye böyle başlayıp ilerliyor. Ya şimdi ne diyeyim sana Rob... spoiler içerek çünkü bir tık kırgınım:) Louise'in yitip gitmesi beni üzdü.
Adele ve David bir çift
Rob Adele'in arkadaşı
Louise David'e yürüyor evli olduğunu bilmiyor:))
Rob David'e aşık oluyor ve astral seyahat sırasında beden değişiyor Adele ile ve onu kuyuya atıyor yani eski bedenini
David ise boğucu tehdit sinir krizleri sahibi ruh hastası eşi Adele'den (yani Rob'dan) o kadar bıkmış ki yeni heyecan peşinde Louise'e aşık oluyor git gide. Tabi bunu Adele(Rob) biliyor ve planını kuruyor. Louise karabasan sorunu yaşadığı için onu yönlendirmesi kolay oluyor. Tüm hikaye Louise'in bedenine girmek. Çünkü kocası onu seviyor. Ve bunu başarıyor. Çok sinir olduğumu belirtir inceleme değilde özet niteliğinde olan yazıma son veririm efenimmm. Çok sinir oldum Rob'a ruh hastası deliiii...
Spoiler içeriyor
Sanırım okuğum en iyi kitaptii okurken tüm duyguları geçirdi ve Jane'in yaşadıklarını, duygularını iliklerime kadar hissetdirdi Jane'e o kadar baglandim kii.. İlk 150 sayfa gibi iki kez başlayıp okudum Jane'in çocukluğunu anlatan kısımların temposu düşük olsada çok etkileyiciydi Kitap, Jane'in ölen dayısının karısı Mrs. Reedin evinden başlıyor. Jane'in annesi ve babası 2 yaşındayken öldüğünden hep burada yaşamış, dayısının ölümünden sonraysa vasiyetiyle, Mrs. Reedin isteksiz ona yine burada "yuva"sında kalmasında izin vermesiyle 10 yaşına kadar burada yaşıyor. Yaşanan bir kavgadan dolayı Mrs. Reed Jane'i yatılı okula veriyor. Tabii ki, buradada mutlu olamıyor Jane. Çok katı bir okul, hatta bir salgın bile yaşanıyor, bu okul kısımları çok önemli çok güzel sosyal alt metinler veriyor. Orada arkadaş olduğu Helen Burns'de bu yüzden kaybediyor, ben çok üzülmüştüm Helen çok güzel karakterdi ya...
Jane 18 yaşında bu okulda 2 yıl öğretmenlikde yapıp buradan ayrılıyor ve Thorniefeld malikanesinde hikayesinin en önemli karakterlerinden olacak Mr. Rochesterin ölmüş fransız sevgilisinin kızı Adele'e mürebbiyelik etmeye başlıyor esprili ama çokda sevmediğim Mr. Rochestere aşık oluyor. Ya bi kere aralarında 20 yaş falan var ve Rochesterin evli olduğunu bilerek okuduğumdan kasıtlı olarak çok sinirliydim, seslerin nereden geldiğini, onun Jane'e nasıl yalan söylediğini okuduğumda. Jane tabii ki yengesine ses çıkardığı gibi bu adamada ses çıkarıyor, bu kısımlar çok etkiledi beni. Evide terk ediyor işte, yollarda kalıyor, ama şansdan bir evle karşılaşıyor hatta St. John adında bir evine alıyor onu, aylarca orada kalıyor ve evet benimde tahmin etdiğim gibi ne şanssa kuzeni çıkıyor bu adam ve Jane'in arkadaş olduğu kızlar. Jane'e dayısından 20 bin gibi bir miras
Reklam
Reklam