Reklam
Ölüm bir kez gelirse ondan kaçış olmadığını herkes bilirdi. Ne dine dönmek ne de ilaç kullanmak fayda ederdi.
Çünkü aşk bir ağaç gibidir , kendi kendine büyür , köklerini bütün varlığımızın en derinlerine kadar uzatır ve genellikle yıkıntıya dönmüş kalpte yeşermeye devam eder. İzahı zor olan şey bu tutkunun ne kadar körse o kadar da inatçı olmasıdır. Ne kadar mantıksızsa o kadar da dayanıklı olmasıdır.
Önemli olan ne akıl , ne yürek, ne de yetenekti. Önemli olan insana yaşadığı süre içerisinde sadece bir kez verilen bu zamanı dilediği gibi yaşayıp tüm evreni şaşırtan atılımlar yapabipmekti. İnsan bununla kendini keşfediyordu âdeta.
