yalnızlık bir boşluktur
içimizde;
sisli yamaçlarında babalarımızın
dev gölgesi dolaşır.
babalar ki, bizde
bitmeyen upuzun tiratlardır;
bir masal ağacına benzeyen ellerini uzatıp ellerimizden
çocuklarımızı okşarlar.
torunlarına baba derler sonra,
sürekli değişen sesleriyle
torun çocuğunda hortlayarak.
babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.
yalnızlık alıp karşına kendini, öteki kendinlerle konuşmaktır. bakışmaktır, öteki kendinlerle; dövüşmektir.
kimi zaman da, öldürmektir içlerinden sana en çok benzeyeni, benzemiyor diye.
yalnızlık, öldürmektir.