şu an ölmek isterdim, ama sonra görünmeden
bu dünyada ne olup bittiğini öğrenmek
bir taşın üstünde, ya da bir kuşun kanadına tüneyip
ölmek isterdim bütün şiirleri yazdığıma
inanıp, nokta koymasını öğrendigim zaman.
gitsem bütün akşamlar geç, sabahlar erken
kalsam bu kent alnıma yeni çizgiler ekler
akıp giden her suyla akma isteği midir bu?
açan her çiçekle açmak mı gelir içimden?
ölümün yüzdelere vurulduğu çağlardan geliyorum
yüreğimde o acı, yüzümde gözyaşları yok artık
yaşımı mezar yazılarına bakarak anlıyorum
ne kadar gencim daha, ey dünya, ey insanlık!