Ayrılık, Ölümden Sonraki Duraktır
Bazı insanlar hayatımızdan ansızın çıkıp gitmez
Önce seslerinin içindeki o tanıdık sıcaklık eksilir
Sanki uzun zamandır yanan bir sobanın közleri
Bir ışık vardı aramızda... Ne tamamen bizi aydınlatacak kadar güçlüydü ne de yok sayılacak kadar küçük. Tıpkı içimde kalan hisler gibi.
Bazı hislerin adı yoktur. Ne tam olarak özlem dersin, ne kırgınlık, ne de sevgi... Hepsi birbirine karışır ve insanın içinde sessizce büyür. Dışarıdan güçlü görünürsün ama geceleri içinin bir yerinde hâlâ kapanmayan bir boşluk vardır. Ne kadar görmezden gelmeye çalışsan da bazı insanlar kalbinin en sessiz yerine yerleşir; unutamazsın, tamamen vazgeçemezsin de. En kötüsü de budur zaten... Birine artık dokunamıyor olmak ama hâlâ onu hissedebiliyor olmak. İçimde susturamadığım bir şey var sanki; yarım kalmış cümleler, söylenememiş hisler, geç kalınmış duygular... Ve insan bazen neden bu kadar kırgın olduğunu bile açıklayamıyor. Sadece içinde ince ince sızlayan bir şey taşıyor. Kimse fark etmese bile, bazı geceler insanın kalbi kendi sessizliğinde yoruluyor
İçimde hâlâ kapanmayan bir oda var. Duvarları karanlık, ortasında incecik bir ışık... ve tam karşısında, artık bana ait olmayan biri.
K.A.A💙
Duygu,Düşünce
Sessizce izlenir duygu,düşünce,
Her biri görünür içe inince.
Zihin bir araçtır,sunar geçmişi,
Bambu ağacı yıllarca (5) kökünü büyüttükten sonra filizlenirDuygu ve Düşünce
Öğrencilikte seviyesi yükselmiş denilse olmaz mı, illa öğretmen mi denmesi gerek?
Kendimde buna alışmam zor olacak. Çünkü üstünlük belirtisi. Ve bu doğru gibi duran yanlışlardan: başkaları için de
SEVDİN Mİ?İnsan ve Duygular
sevdi desem kendime haksızlık olur,
sevmedi desem anılara…
insan bazen bir duygunun adını koyamaz; çünkü adı konduğu anda eksilir gibi gelir. ben de eksilmekten korktum belki. ya da kabullenmekten. ne sana ait bir sevgiydi içimde taşıdığım, ne de senden tamamen arınmış bir yokluk… ikisinin arasında, adı olmayan bir yerde sıkışıp kaldım.
zaman geçtikçe sandım ki her şey silinir. oysa bazı hisler silinmez, sadece sessizleşir. seninle ilgili olan da tam olarak buydu; bağırmayan ama hiç susmayan bir şey. bir bakışta, bir şarkıda, beklenmedik bir anda kendini hatırlatan…
şimdi geriye dönüp baktığımda, neyi yaşadığımızı hâlâ tam olarak söyleyemiyorum. ama bildiğim bir şey var: bazı hikâyeler yarım kaldığı için değil, zaten hiçbir zaman tamamlanamayacağı için güzel.
ve belki de biz, en başından beri yanlış bir cümlenin doğru hisleriydik.
Uğultulu Tepeler
İçimizde uğuldayan tepeler
Emerald Fennel’in Wuthering Heights / Uğultulu Tepeler uyarlaması, daha başlangıcında bizi nasıl bir filmin içine sokacağını belli ediyor. Açılış