Dün bitti, peki Allahı Razı edebilecek bir adım attın mı?? Ya da bugün Allahın rızası için ne yapacaksın?? (Yol ortasındaki taşı almak sadakadır, Allahın rızası için hoşnut olmadığın birine gülümsemen sadakadır.. Ve daha neler neler yeten ki bir adım atmak iste, sonrası çorap söküğü gibi gelecektir inşallah 🤲
Arada göğe bakmalı insan Zaman farketmeksizin, durmadan Dünü sorgulayıp, yarına adım atmalı Belki de şuanı hiç duymadan... 15.06.2026
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Türk çobanı ve anadolu İnsan, başkalarından önce kendi eksik ve  kusurlarını görürse, nefsinin kibir ve gurura kapılarak bencilleşmesine engel olur. İmam Gazali İç Anadolunun uçsuz bucaksız bozkırları bize tarihi ve kültürüde birlikte anlatır o uçsuz bucaksız bozkırlarda insanın attığı her adım mutlaka kendisini geliştirip nefsinin gurur ve kibirden kurtuluşu içindir Peygamberimiz SAV elbette her nebi ve peygamber mutlaka çobanlık yapmıştır hakkı verilerek her iş bir ibadettir o Nebi peygamberlerin yaptığı çobanlıkta onları Allah Tealaya yaklaştırmış bencillikten korumuştur nefislerini arındırmıştır çobanlık anadolunun uçsuz bucaksız bozkırlarında en çok yapılan meslektir faruk nafiz çamlıbel tarafından adlarına türkü bile yazılmıştır çoban çeşmesi diye o uçsuz bucaksız bozkırlarda hangi çoban amcamızı ziyaret ederseniz edin mutlaka sizi dev çoban köpekleri karşılar bu çoban köpeklerinin bir türüde sürüler sağa sola savrulurken o yavru kuzuları anne koyunları koruyan emanete sahiplik eden nefsini bencillikten arındırıp gerekirse bir kurt ile kapışarak canını feda eden şehitlik mertebesine erişen kangal köpeklerimizdir evet anadolu coğrafyası insana kusurlarını gösterir bencillikten arındırır kim kusurlarını bırakıp nefsini terkederse onu baş tacı eder Türk çobanlarından öğrenilecek nede çok hissemiz var düşünen ibret alır sürüsünü korur kuzularını terketmez
Duygu ve Düşünce
“Bazen geri atılan adım ileriyi görmektir!”
Çok eski bir yerimdeyim, çürüyen bir yerimden geliyorum Öldüklerimi sayıyorum, yeniden doğduklarımı Anlıyorum, ama yepyeni anlıyorum bıktığımı Evlerde, köşebaşlarında değişmek diyorlar buna Değişmek Biri mi öldü, biri mi sevindi, değişmek koyuyorlar adım Bana kızıyarlar sonra, ansızın bana Kimi ellerini sürüyor, kimi gözlerini kapıyor yaşadıklarıma Oysa ben düz insan, bazı insan, karanlık insan Ve geçilmiyor ki benim Duvarlar, evler, sokaklar gibi yapılmışlığımdan. || Umutsuzlar Parkı||
Şiirsel Saatler...
Uykunun en derininde şuan gözlerin. Bir bilsen ne kadar karanlıktayım sensiz. Adım bile atmıyorum. Sen uyanana kadar. Işığın lazım bir tek bana. Uykuna baskın yapasım geliyor. Rüyalarında bile senle olmak. Zemberiğim boşalıyor sensiz. Boş kovalamaca akrep ve yelkovanla. Birşey yaptın bana. Kokunla mı gülüşünle mi gözlerinle mi ? Bilemiyorum. Şahin Ç.
Alıntı