Geçmişte davranışları suçlanarak düzeltilmiş kişiler,
suçlanmaya karşı hassastır. Suçlanacaklarını
hissettiklerinde öfkelenirler. Bu, 'suçluluk psikolojisi'
diyerek geçiştirilecek bir durum değil, suçlulukla hassaslaştırılmış
kalbin yeni suçlanmalara karşı yaşadığı
acının reddidir. Saldırganlıkları, bu acıyı duymamak
için acıyı uyandıran kişiyi durdurma çabasıdır.
Doğru olan; bizim dışımızdaki yanlışlar karşısında kendimizi kötü hissederek savaşmayı değil, iyilik halimizi koruyarak o yanlışı düzeltmeyi ve bunu hem kendimizle hem de karşımızdaki ile barışık olarak yapmayı öğrenmemizdi...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kolay affet ama sürekli affeden sen olma. Nasıl ki kin gütmek iyi değilse sürekli affeden olmak da iyi değildir. Sen her defasında sevginden affediyorsun ama onlar hep aptallığından sanıyor...
Bazen sırt çevir ki herkes durması gerektiği yeri çok iyi bilsin.
İncinmişliğin öfkesi, bunu taşıyan kişi için duygusal
yük, inciten kişi için ise şefkatsizlik barındırır ...
"Beni affet" de..
İnan hiçbir şey kaybetmeyeceksin ve belki de yitirdim sandığın her şeye geri döneceksin.
Bir ağıt olarak yak beni Allah'ım
Parmaklarına kına olayım hayatın.
Affet bu siyah ve transparan duayı.
Ben zaten gecenin arka cebinde falçatayım.
