Senin sevilmeye, benim sevmeye
Benim affedilmeye, senin affetmeye
Senin birini tanımaya, benim biri tarafından tanınmaya
İkimizin de yaşamaya ihtiyacı var.
.
Ateşten bir yara bıraktın bende. Ömrümün sonuna kadar saklayacağım. Senin mezarın da o yaranın içinde. Ben kabuk bağlamam. Mühim değil, sızlasın yansın dursun. Ama sen de o yaranın içinden çıkamayacaksın. Sakın unutma.Dünya tersine dönsün, mahalle yansın, göğsümden içeri koca bıçaklar saplansın affetmem. Ben seni affetmem Yavuz.
“Eğer bir gün affetme saçmalığına düşerseniz, sizi hiç umursamadan hayatına devam edenleri, uykusuz gecelerinizi ve yağmurla beraber sabaha kadar neden ağladığınızı unutmayın.”