Mecburi Vazgeçişler: Yeni Başlangıçların İlk Domino Taşı1000Kitap
Mecburi vazgeçişler insanın hayatını kötüye mi sürükler yoksa yeni bir başlangıcın kapısını mı açar? Lucy Maud Montgomery'nin Yeşilin Kızı Anne-2 isimli kitabını okurken aklımda ilk beliren soru bu oldu çünkü olaylar en son Matthew Cuthbert'in vefatı ve Marilla Cuthbert'in göz rahatsızlığının ilerlemesi üzerine Anne'in çok istediği üniversiteye gitmekten vazgeçmesiyle başlamakta. Eser; Anne'in hayatındaki 16-18 yaş dönemini odağına almakta.
Kitabı yaklaşık 10-15 gün önce okuyup bitirdim o yüzden bu incelememde bazı noktaları atlamış olabilirim. Eksiğim olursa affola, bunları belirtmeniz benim için eşsiz bir katkı olur. Bununla birlikte eserdeki bazı olaylara değineceğim için bu inceleme yazısı spoiler içermektedir.
Olay kurgusu çok güzeldi. Herhangi bir mantık hatası gibi bir şeye rastlamadım yani olaylar doğal bir akış içerisinde verilmiş. Bununla beraber olaylar okuru doyurucu bir biçimde sunulmuştu; ne çok gereksiz uzun ne de çok üstünkörüydü.
Romanı okurken birçok duyguyu, düşünceyi hissedip deneyimledim. Yani anlatılanların okur olarak bana ulaşması ve bunun sonucu anlatının bende karşılık bulması çok güzeldi. Hissettiğim, deneyimlediğim temalara kitaptan örnekler verecek olursam:
1) Marilla ve Anne'nin Davy ve Dora Keith'i açıkta bırakmayıp yanına alması kısmında merhamet gibi temiz bir hissi deneyimledim.
2) Anne'nin Avonlea okulunda öğretmen olması ve işini hakkını vererek, severek yapması; bana görev bilincinin önemini bir kez daha hatırlattı.
3) Anne ve arkadaşlarının Avonlea için bir geliştirme derneği kurması, dayanışma ve yardımlaşma temasını vurguladı.
4) Bayan Lavender'in eski aşkı ile yıllar sonra evlenmesi ise eserde en sevindiğim ve mutlu olduğum kısımlardan birisiydi.
Bence serinin ilk kitabındaki gibi baskın bir vurucu kısım yok çünkü
Sözlerime 16 yaşında, pekte tecrübeli olmayan bir okur olduğumu belirterek başlamak istiyorum. Bu yüzden de şimdiden affınıza sığınarak sayın 
Mustafa Kutlu 'nun ismi kadar içeriğinin de güzel olduğu 
Ezanı Beklerken kitabını incelemek istiyorum. Ayrıca belirtmek isterim ki bu benim ilk incelemem. İlla ki kusurum olacaktır sevgili muhabbet kapısının üyeleri, şimdiden affola.
Ezanı Beklerken... Ezanı beklerken bir tebessüm, ezanı beklerken bir hüzün, belki bir burukluk ya da ufak bir mutluluk. Hepsi ezanı beklerken yaşanıyor. Ezanı beklerken yaşlanıyor iyi insanlar. Ezanı beklerken seviniyor mazlumlar. Herkes bir araya gelip çözüyor sorunları. İyi insanlar gerçekten iyi oluyor ezanı beklerken. Ve birde Yeni Hayal otelinde beklemek var ezanı. Muhabbet kapısında dinlenmek. Sevmek, sevmeye gönül vermek.
Kitapta bir iyilik yapılmak istendiğinde herkes bir oluyor, tüm sorunları çözüyorlar. Bunu okumak o kadar güzel ki. İnsanları kolayca mutlu edebilme, onlara iyi bir son yazabilme... O kadar değerli ki benim için bunları okumak. İşte bu yüzden iyi ki Mustafa Kutlu diyorum. İyi ki beni huzurlu hissettiren böyle güzel kitapları var diyorum.
Kitapta ezanı beklemek bir imge gibi işlenmiş. Anadolu insanının içine işleyen, masum ve huzur verici bir andır ezanı bekleme anı. Sayın Mustafa Kutlu da bence tam olarak bunun için koymuş kitabının adını Ezanı Beklerken diye.
Kitabı okurken dinlendim, huzura erdim. İyi ki dedim, iyi ki okumuşum.
Okurken o sakinliği görüyorum, hissediyorum, sanki sevmeyi öğreniyorum, severken anlamayı, anlarken ise tekrar sevmeyi... Ve son olarak sessizce, en sessiz halimle "Ezanı Bekliyorum"
Mustafa Kutlu 'nun ismi kadar içeriğinin de güzel olduğu Ezanı Beklerken kitabını incelemek istiyorum. Ayrıca belirtmek isterim ki bu benim ilk incelemem. İlla ki kusurum olacaktır sevgili muhabbet kapısının üyeleri, şimdiden affola.
Ezanı Beklerken... Ezanı beklerken bir tebessüm, ezanı beklerken bir hüzün, belki bir burukluk ya da ufak bir mutluluk. Hepsi ezanı beklerken yaşanıyor. Ezanı beklerken yaşlanıyor iyi insanlar. Ezanı beklerken seviniyor mazlumlar. Herkes bir araya gelip çözüyor sorunları. İyi insanlar gerçekten iyi oluyor ezanı beklerken. Ve birde Yeni Hayal otelinde beklemek var ezanı. Muhabbet kapısında dinlenmek. Sevmek, sevmeye gönül vermek.
Kitapta bir iyilik yapılmak istendiğinde herkes bir oluyor, tüm sorunları çözüyorlar. Bunu okumak o kadar güzel ki. İnsanları kolayca mutlu edebilme, onlara iyi bir son yazabilme... O kadar değerli ki benim için bunları okumak. İşte bu yüzden iyi ki Mustafa Kutlu diyorum. İyi ki beni huzurlu hissettiren böyle güzel kitapları var diyorum.
Kitapta ezanı beklemek bir imge gibi işlenmiş. Anadolu insanının içine işleyen, masum ve huzur verici bir andır ezanı bekleme anı. Sayın Mustafa Kutlu da bence tam olarak bunun için koymuş kitabının adını Ezanı Beklerken diye.
Kitabı okurken dinlendim, huzura erdim. İyi ki dedim, iyi ki okumuşum.
Okurken o sakinliği görüyorum, hissediyorum, sanki sevmeyi öğreniyorum, severken anlamayı, anlarken ise tekrar sevmeyi... Ve son olarak sessizce, en sessiz halimle "Ezanı Bekliyorum"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yanlış Hesaplar Her Zaman Kötü mü Noktalanır?1000Kitap
Evdeki hesabın çarşıya uymaması her zaman kötü mü sonuçlanır? Lucy Maud Montgomery'nin Yeşilin Kızı Anne-1 isimli kitabını okurken sürekli bu atasözü aklıma geldi çünkü olaylar erkek evlat edinmek istenirken gelen bir kız çocuğu ekseninde gelişmekte. Eser; Matthew ve Marilla Cuthbert kardeşlerin ev vs işlerinde yardımcı olması için bir erkek evlat edinmek isterlerken evlat olarak gelen bir kız çocuğunu ve devamındaki olayları ele almakta.
Kitabı yaklaşık iki hafta önce okuyup bitirdim o yüzden bu incelememde bazı noktaları atlamış olabilirim. Eksiğim olursa affola, bunları belirtmeniz benim için eşsiz bir katkı olur. Bununla birlikte eserdeki bazı olaylara değineceğim için bu inceleme yazısı spoiler içermektedir.
Daha çok gençler ve genç yetişkinlere hitap edecek şekilde yazılan roman; 8 kitaplık bir seri. İncelemeye konu olan bu ilk kitapta evlat edinilen Anne Shirley'in evlat edinildiği sıra olduğu 11 yaş ve 16 yaş aralığındaki olayları ele almakta. Olay kurgusu çok güzeldi. Herhangi bir mantık hatası gibi bir şeye rastlamadım. Olaylar okuru doyurucu bir biçimde sunulmuştu; ne çok gereksiz uzun ne de çok üstünkörüydü.
Romanı okurken birçok duyguyu, düşünceyi hissedip deneyimledim. Yani anlatılanların okura hitap etmesi geçmesi çok güzeldi. Hissettiğim, deneyimlediğim temalara kitaptan örnekler verecek olursam:
1) Marilla ve Matthew'in erkek çocuk yerine yanlışlıkla bir kız çocuğu evlat edinmesinde hem Anne'in hem de Marilla&Matthew kardeşlerin yaşadığı hayal kırıklığını hissettim.
2) Anne ve Diana'nın tanışması ve arada sımsıkı bir dostluk bağının oluşması bana çocukluk arkadaşlığı gibi saf, temiz bir değeri tebessümle yad etmemi sağladı.
3) Anne'nin Diana'ya meşrubat ikram edecekken yanlışlıkla şarap ikram etmesi bazen hayatta hiç istemeden olsa da
Uzun bir süre sonra İnce Memed ile kitap okumaya dönmek doğru bir seçim olmuş. Çok öncesinde alınan serinin ilk kitabı bugün üzüntüyle bitti. Spoiler içerecek ama dönüp baktığımda hatırlamak için yazıyorum.
Zalimler zalimi bir Abdi Ağa ve onun zulmünün altında ezilen Çukurovalıların hikayesi. Tüm bu zulümlere dayanamayan İnce Memed sevdiği Hatice’sinin sırf ağanın yiğeni diye başkasıyla evlenmesine göz yumamazdı. Haticesini alıp kaçmasıyla başlayan serüven Memed’in Abdi ağa nın yiğenini vurup dağa kaçmasıyla başlıyor. Çocuğu da Hatice öldürdü deyip kızı hapse attırıyorlar. Memed de dağda eşkıyaların yanına katılıyor. Orda da yanlışlıklara karşı duruyor. O kadar akıcı o kadar kendini kitabın içinde buluyorsun ki tüm olaylara yakından şahit oluyorsun. Memed artık eski toy Memed değil yaşadıkları onu olgunlaştırıyor. Haticesini jandarmaların elinden kaçırıp mağaraya saklanıyorlar. Hatice gebe . Bir oğulları oluyor. Memed saldırılara karşı öleceğini düşünüp adını Memed koyun ben teslim olmaya gidiyorum diyor. Ancak jandarma onlara acıyarak almıyor. Derken dağlarda çatışma sırasında Hatice vurulup ölüyor. Tüm Çukurova onların artık destekçisidir. Haticenin cenazesini hallediyorlar. Hapis arkadaşı Iraz ana Memed e ver bu çocuğu alıp gideyim büyüteyim yoksa anası gibi ölüp gidecek diyor. Memed mecbur kabul ediyor. Ama intikamını almak için Abdi ağanın karşısına çıkıp işini bitiriyor.
Af gelse de gidip teslim olmuyor.
Haticeye çok üzüldüm çukurovalılar onlar için ev tarla bile hazırlamışken birlikte mutlu olamadılar. 2. Kitabı da merak ediyorum bakalım Orda neler olacak.
İncelemem kelimeler cümleler biraz kopuk dağınık olabilir. Uzun süre kitap okumamanın etkisi diyelim affola.
Herkese tavsiye edilir ,iyi okumalar …
Karşılaştırma içerir
Uygulamayı 2 yıldır kullanıyor olmama rağmen bu 1000kitap'da yapacagım ilk inceleme; bir hatam, eksiğim olursa affola.
Jack London çok sevdiğim bir yazar hatta en sevdiğin yazar kim sorusuna genelde verdiğim cevap Jack London'dur daha önce bir çok kitabını okudum ve fikrimce aralarında en zayıf kalan roman buydu.
Tüm Jack London kitaplarındaki aynı dünya görüşü bu kitapta da var. Dünyadaki haksızlığa, işlerin yanlış yollardan ve yanlış insanlar üzerinden yürüdüğünü farketmek gibi. 
Martin Eden 
Demir Ökçe kitaplarında da ana karakterimiz benzer yollardan geçmişti örneğin. Ana karakter demişken yine Jack London klasiği olan güçlü, kendini geliştirmeye açık, kusursuz erkek ana karakter figürü bu kitapta da var. Ama diğer kitaplarda tüm karakterlerin çeşitli sorunları, tükenme noktaları, eksiklikleri varken bu karakterde hiçbiri yok. Ve bu gerçekçiliği çok azaltıyor.
Eksiklik olarak gördüğüm başka birşey ise olay örgüsünün çok zayıf olması. Yani herşey hızlıca olup bitiyor. Karakterin aklından geçenleri yaşadıklarını hissettiklerini göremiyoruz tüm yaşananlar boyunca kitapta. Sanki sadece fragman izliyormuş gibi hissettiriyor.
Bi oturuşta bitirilebilecek 100 sayfa kısa bir kitap o yüzden bana zaman kaybı gibi hissettirmedi. Daha öncede söylediğim gibi yazarı çok sevdiğim için tüm kitaplarını okumaya çalışıyorum zaten. Belki de diğer kitaplar benim için çok yukarıda olduğu için bunu bu kadar eksik görmüşümdür emin değilim.
İyi okumalar dilerim.
edit: imla
Martin Eden Demir Ökçe kitaplarında da ana karakterimiz benzer yollardan geçmişti örneğin. Ana karakter demişken yine Jack London klasiği olan güçlü, kendini geliştirmeye açık, kusursuz erkek ana karakter figürü bu kitapta da var. Ama diğer kitaplarda tüm karakterlerin çeşitli sorunları, tükenme noktaları, eksiklikleri varken bu karakterde hiçbiri yok. Ve bu gerçekçiliği çok azaltıyor.
Eksiklik olarak gördüğüm başka birşey ise olay örgüsünün çok zayıf olması. Yani herşey hızlıca olup bitiyor. Karakterin aklından geçenleri yaşadıklarını hissettiklerini göremiyoruz tüm yaşananlar boyunca kitapta. Sanki sadece fragman izliyormuş gibi hissettiriyor.
Bi oturuşta bitirilebilecek 100 sayfa kısa bir kitap o yüzden bana zaman kaybı gibi hissettirmedi. Daha öncede söylediğim gibi yazarı çok sevdiğim için tüm kitaplarını okumaya çalışıyorum zaten. Belki de diğer kitaplar benim için çok yukarıda olduğu için bunu bu kadar eksik görmüşümdür emin değilim.
İyi okumalar dilerim.
edit: imlaEbedî Rekabet kitabının incelemesi umarım beğenirsiniz.
Normalde artık inceleme yazmayacağıma dair bir karar almıştım. Ancak bu kitap benim o kadar hoşuma gitti ve bana o kadar yoğun duygular hissettirdi ki yazmam gerekiyormuş gibi hissettim; bir kusurum olduysa affola.
Bugün sizlere Ebedi Rekabet kitabından bahsedeceğim. Öncelikle konusunu anlatarak başlıyorum; ancak anlatma konusunda çok iyi olmadığım için kitabın arka kapağında yazanları aktaracağım:
"On sekiz yaşındaki Iris Winnow'un tek amacı ailesini bir arada tutmaktır. Tanrılar uğruna savaşmak zorunda kalan abisi cephede kayıpken ve annesi üzüntüden kendini kaybetmişken Iris'in en büyük hayali Qath Gazette'te köşe yazarlığına terfi etmekti... Ne var ki Iris'in abisine yazdığı mektuplar gazetedeki rakibi, yakışıklı ama bir o kadar da soğuk Roman Kitt'in eline geçince aralarında beklenmedik, büyülü bir bağ oluşacaktır. Daktilolarıyla birlikte mistik bir savaşın ortasına sürüklenen ikili, insanlığın kaderi ve daha da önemlisi aşk için verilen mücadeleye dayanabilecek mi?"
Kitabın konusu kısaca bu ama hissettirdikleri o kadar farklı, Roman Kitt o kadar harika bir karakter ki... O, her sahneye giriş yaptığında kalbim tekliyor. O derece etkileyici bir kitap! Roman'a ilk başta çok gıcık oluyorsunuz ama sonra onu tanıdıkça Iris'le birlikte siz de aşık oluyorsunuz. Hayatımda bu kadar etkileyici bir erkek karakter okumadım gerçekten. O kadar harika ki kitabı bitirdikten sonra bir saat boyunca onun için yapılan editleri izledim.
Iris ise inanılmaz güçlü, cesur ve zeki bir kadın karakterdi; o da en az Roman kadar etkileyiciydi. Ayrıca kitabın yazım dili çok büyüleyici, adeta akıp gidiyor. Fark etmeden, bir oturuşta yüz sayfa okumuşum, o kadar akıcıydı. Mektuplaştıkları anlar da kitaba mistik bir hava katıyordu. O mektuplar neydi öyle ya! Mektuplar gerçekten çok iyi yazılmıştı.