AFRA

Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?.." Sual buydu...
Sayfa 60·Kitabı okudu
Reklam
Hepimiz lüzumundan fazla ciddiyiz. Belki de bunun için mutlu olamıyoruz...
Sayfa 114·Kitabı okudu
"Topla gül goncalarını toplayabilirken, Zaman akıp gidiyor: Aynı çiçek sana bugün gülümserken, Yarın solup gidiyor."
Sayfa 24·Kitabı okudu
"Anbean yaşadığım anların kıyametine, yaşayacağım anların yeniden doğuşuna şahitlik ederken ben; dünkü söylediklerimle bugünkü söylediklerim, dünkü problemlerimle bugünkü problemlerim, dünkü sevmelerimle bugünkü sevmelerim nasıl aynı olsun Feride!"
Sayfa 44·Kitabı okudu
Hayat bu derece manasız ve insan dünyaya boş durmak için gelmiş olamazdı. Bunların hiçbirinin hakikat olmaması lazımdı.
Reklam