Bir gece yarısı
Elimde titreyen bir kalem
Kelimeler akıyor içimden
Durmadan
Yazdıkça çoğalıyor içimdeki karanlık
Biriken öfke satırlara sızıyor
Ama ne yazsam eksik
Ne yazsam yarım
Aşk dediğim şey
İçimde sönmeyen bir yangın gibi
Küllerinden bile vazgeçmiyor
Ve şimdi
Son kez diyorum kendime
Gideceğim
Bu defa gerçekten gideceğim
Ama biliyorum…
O da biliyor
Sessizliğinin içinden bana bakıyor
Dönmeyeceğim diyen ben
En çok geri dönmeyi bilenim