Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu hissettiğimiz şu vücut denilesi toprak yığıntısının üzerinde durmadan sonsuzluk için çalışır durur… Hüzünlü bir bakışı senelerce muhafaza eder…Bir sözü bir tebessümü yıllarca saklar…
“Sonunda bağıra bağıra çekip sürükleyerek götürdüklerinde ben de yere çöktüm ve kustum. Cesur adamların öldüğünü görmek, bir korkağın yaşamak için yalvarmasını görmekten çok daha kolaydı.”