bu kitabı asla aşabilecegimi sanmıyorum. audibledan audiobook'unu dinledim, seslendiren kadın tam bir evelyn'di, duyguları sesine çok güzel yansıtmış. aşırı gerçekçi geldi o yüzden. gözlerim dolup durdu, başına gelmeyen kalmamış güzelim evelyn'in. ah kalbim.
aşırı gerçekti kitap. tüm karakterler o kadar gerçekti ki.
ah ah.
10/10
En son ne zaman bir kitaba kendimi bu kadar kaptırdım bilmiyorum. İkinci cildin sonuna geldiğimde bile keşke devamı olsa diyordum.
Öncelikle bu kitabın yazarı, üstün zekâsına hayran kaldığım Alexandre Dumas'ya teşekkürlerimi ve saygılarımı sunuyorum.
Kitabın ana konusunun intikam olduğunu zaten arka kapağında da okuyoruz. İçerisindeki, her biri ayrı bir olayla var olan onlarca karakter bana okuma zevkinden çok izleme zevki verdi. Evet, sanki film izliyor gibi bütün olayları izledim, tanık oldum. Her şey çok akıcı ve merak uyandırıcıydı.
Kitap bitince; başka bir ülkeye gezmeye gitmişim, çok sevdiğim insanlar tanımışım ve bir sürü olaya şahit olduktan sonra artık evime dönmek zorunda kalmışım gibi hüzünlendim. Ah Kont! Benim üzümlü kekim...
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202537,1bin okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İyi hissetmek isteyenlere… /800. İnceleme (Sona dikkat!)
Herkese kendini anlatmak zorunda değilsin.
Her ilişkiyi sürdürmek zorunda değilsin.
Her yükü taşımak zorunda hiç değilsin.
Şşş…
Rahatla…
Dünyanın bütün ağırlığını sırtlamana gerek yok! “Ben yapmazsam kimse yapmayacak,” “Ben olmazsam yürümeyecek,” diye her şeyin peşinde koşturmayı bırak! Yorgunsun biliyorum. Ruhun hayattan tiksinmiş durumda. Bir gün ölüp gittiğinde “yürümez,” dediğin her iş sensiz yürüyecek! Kırmaktan korkup, nazik yaklaştığın herkes seni yanlışlarınla anacak… Kendini tüketme bu kadar. Kimse seni anlamayacak. Aksine nasıl olsa taşıyabiliyor diye bütün yükleri senin sırtına yüklemeye başlayacaklar.
“Sürekli yorgun hissediyorsan, sürekli içinde bir kasvet varsa, sürekli neşeli olamıyorsan belki de bunu kendi kişiliğine yüklemeden önce çevrene bakman gerekiyor. Çünkü bazen üzgün, yetersiz ya da yorgun değilsindir; sadece yanlış insanların etrafındasındır.”
Biliyor musun, hoyratlık değil de incelik yakıyor canımı, diyor 
Şükrü Erbaş ve devam ediyor, “İncelik... sensin bütün zamanların açık yarası.” 
Cahit Zarifoğlu, “Bir incelik gösterin, incinmesin yüreğim.” Oysa dünyada en çok ince insanlar kırılıyor. “Ah kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya,” diyerek son sözü söylüyor 
Gülten Akın ve Dünya hassas kalpler için gerçek bir cehennem! derken ne kadar haklı Alman yazar 
Johann Wolfgang Von Goethe…
“Ne olacağını bilmiyorum ama ne olursa olsun, bir şekilde yola devam edebileceğimi biliyorum.”
Kişisel gelişim zırvalıklarına inanmıyorum! Samimiyetsiz, uydurma, çokça kalıp ifadeler kullanan, kâğıt israfı diyebileceğim çalışmalar birçoğu… Lakin Beyhan hoca başka! İçimizden biri gibi sanki… Kitabı okurken, seninle aynı yollardan geçtiğini, aynı hatalara düştüğünü görüyor ve okuduğun kitap hayatını değiştirmese bile yaralarına iyi geldiğini hissediyorsun. “Bana iyi
Şükrü Erbaş ve devam ediyor, “İncelik... sensin bütün zamanların açık yarası.” Cahit Zarifoğlu, “Bir incelik gösterin, incinmesin yüreğim.” Oysa dünyada en çok ince insanlar kırılıyor. “Ah kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya,” diyerek son sözü söylüyor Gülten Akın ve Dünya hassas kalpler için gerçek bir cehennem! derken ne kadar haklı Alman yazar Johann Wolfgang Von Goethe…
“Ne olacağını bilmiyorum ama ne olursa olsun, bir şekilde yola devam edebileceğimi biliyorum.”
Kişisel gelişim zırvalıklarına inanmıyorum! Samimiyetsiz, uydurma, çokça kalıp ifadeler kullanan, kâğıt israfı diyebileceğim çalışmalar birçoğu… Lakin Beyhan hoca başka! İçimizden biri gibi sanki… Kitabı okurken, seninle aynı yollardan geçtiğini, aynı hatalara düştüğünü görüyor ve okuduğun kitap hayatını değiştirmese bile yaralarına iyi geldiğini hissediyorsun. “Bana iyiAh bu yalnızlık…
Sanki yaşlı bir dostunuzla oturup hayat üzerine sohbet ediyormuş gibi hissediyorsunuz. Kitapta yazar, eşini kaybettikten sonra yaşadığı yalnızlığı anlatıyor. Ancak bunu yaparken sürekli hüzünlü ve karamsar bir hava yaratmıyor. Aksine, yaşadığı acıları yer yer mizahla süsleyerek okura aktarıyor.
Kitabın en hoşuma giden yanı, yalnızlık gibi ağır bir konuyu oldukça samimi bir şekilde ele alması oldu. Fournier, günlük hayatında karşılaştığı küçük ayrıntılar üzerinden yalnızlığını anlatıyor. Boş bir ev, sessiz geçen günler ya da çalmayan bir telefon gibi sıradan görünen şeyler, aslında insanın içini burkan duygulara dönüşüyor. Bu nedenle kitabı okurken zaman zaman kendi hayatınızı ve ilişkilerinizi de düşünmeye başlıyorsunuz.
Yazarın dili oldukça sade ve akıcı. Kitap boyunca uzun ve karmaşık anlatımlarla karşılaşmıyorsunuz. Bu da kitabın kolay okunmasını sağlıyor. Bazı bölümlerde gülümserken, bazı bölümlerde ise hüzünleniyorsunuz. Özellikle yazarın kendisiyle dalga geçebilen tavrı, kitabı daha sıcak ve etkileyici hale getiriyor.
Bence kitabın vermek istediği en önemli mesajlardan biri, yalnızlığın sadece yaşlı insanların sorunu olmadığıdır. İnsan bazen kalabalıklar içinde de kendini yalnız hissedebilir. Fournier de bunu oldukça başarılı bir şekilde anlatıyor. Bu yüzden kitap sadece yaşlılık üzerine değil, insanın hayat boyunca yaşayabileceği duygular üzerine de düşündürüyor.
Genel olarak Tek Yalnız Ben Değilim, kısa ama etkisi uzun süren bir kitap. Okurken hem gülümseten hem de düşündüren bir yapısı var. Eğer hayatın içinden gelen samimi hikâyeleri, insan psikolojisini ve biraz da kara mizahı seviyorsanız bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. Kitabı bitirdiğinizde, yalnızlığın bazen kaçınılmaz olduğunu ama onunla yaşamanın da mümkün olduğunu daha iyi anlıyorsunuz.
Ayrıca
"Bir aile zenginleşmek istiyorsa tavuk yetiştirir. Tavuklar çoğalınca kaz alır, kazlar çoğalınca kuzu alır, kuzular çoğalınca öküz alır. Hayat böyle adım adım kurulur." Ah fugui ah sonunda öküz alabildin ama onun dışında her şeyini kaybettin...ne kadar üzgün olduğumu dile getirmek istiyorum.Böylesi bir kitap bir daha zor gelir.Her sayfasını dört gözle okudum.Her satırını gözlerim dolarak okudum.youging en çok üzüldüğüm karakter olabilir.senin kuzu aşkını hayatım boyunca unutmayacağım.tek tek ailesini aynı hastanede yitiren fuguinin bir daha hastaneye o odaya gitmek istememesi kadar acı bir şey yoktu kitapta.ömrüm boyunca başyapıt kitaplarım arasında olacak.Bir gün tekrar unutup okumam dileğiyle...
Çok tatlıydı... Ağır konuların arasında boğuşurken yavaşlamamı sağlayan bir kitap oldu. Ölmek üzere olan bir adamın karşısına şeytan çıkıyor ve yaşayacağı her bir gün için dünyadan bir şeyi eksiltebileceğini söylüyor. Böylece şeytanla anlaşarak kendine bir hafta daha kazandırıyor. Bu arada telefonlar, sinema, zaman derken dünyadan bir şeyler siliniyor.
Yalın bir anlatımla hayatı sorgulamaya itiyor bizi. Elimizdekileri görebilmemiz için minik minik dürtüyor. Asla sarsmıyor... Tam tersine, yavaşlayarak yaşamanın önünü açıyor kitap. Bu yüzden nefes alabildiğim bir durak oldu benim için.
Ah, asıl bölüm kedisiz bir dünyanın nasıl olacağına dair olandı. Pek anlatmak istemiyorum; okuyacak olanlar iyice etkilensin diye bu kısmı gizli tutacağım. Gözlerimin dolduğu yerler oldu. “Ben ne yaşıyorum ya?” ya da “Ben gerçekten yaşıyor muyum?” diye sorguladığım anlar da...
Kitabı bitirince pişmanlıklarımı da kucakladım. Bana engel olmalarına izin vermeden adım atmaya devam edecek güce sahip olduğum için kendime aferin dedim. Duralım, yavaşlayalım, nefes alalım, heyecanlanalım, üzülelim. Yaşamaya devam edelim arkadaşlar; ne zaman öleceğimiz belli değil!
