Hasret ve ElemlerimTarih
‘Ah Abdulkadir’ demekten kendimi alamadım…
Son dönem Osmanlı hanedan üyeleri hakkında bilgi edinmek isteyenlere tavsiyemdir. Macide Hanım kendi anılarını kaleme dökmüş ve bu kitap için “hayatımın romanıdır” der. Hatta bu hatıratın filme geçirilmesi ve başrolünü oynaması için de teklif aldığı söylenir.
Neler yaşamamıştır ki Macide Hanım…
Sorumsuz, bencil, hovarda bir şehzadenin eşi olmak onun bu hayattaki en büyük sınavı olmuştur.
Eğer siz de benim gibi o Kadıköy vapurundaki ilk karşılaşmada, Ömer’le Macide’nin o büyülü aşkına kapılıp "Ah ne güzel bir hikaye başlıyor" dediyseniz, geçmiş olsun. Çünkü yazar bizi o naif aşktan alıyor ve insanın o en çirkin, en karanlık ve kimselere itiraf edemediği o izbe dehlizlerine fırlatıyor.
Okurken Ömer’e kaç kere bağırmak, yakasından tutup "Kendine gel be adam!" diye silkelemek istedim, saymadım. O iradesizliği, her zorlukta arkasını dönüp kaçışı, kendi hatalarının faturasını hep o hayali "içimdeki şeytan" bahanesine kesmeye çalışması beni delirtti. Ama dürüst olalım mı biraz? Ömer’e bu kadar çok öfkelenmemin asıl sebebi, onun o ödlek hallerinde kendimden de bir şeyler görmemdi belki de. Hangimiz hayatın sorumlulukları ağır geldiğinde kafamızı kuma gömüp suçu kadere, şansa ya da "içimizdeki o görünmez güce" atmıyoruz ki? Sabahattin Ali yüzümüze öyle bir tokat patlatıyor ki, sızısı günlerce geçmiyor: İçimizde şeytan falan yok; asıl şeytan bizim korkaklığımız, bizim tembelliğimiz.
Macide ise... Ah Macide. O fırtınanın, o çürümüşlüğün ortasında tek başına dimdik durmaya çalışan o asil, o şefkat açlığı çeken ruhu içimi paramparça etti. Ömer’in o aydın geçinen, salonda memleket kurtarıp masada birbirinin kuyusunu kazan o leş gibi entelektüel çevreye paçasını kaptırmasını, Macide’nin o tertemiz aşkını o bataklıkta nasıl harcadığını izlemek canımı çok yaktı. Sevginin, o güzelim ihtimallerin, insanın kendi zaafları altında nasıl un ufak olduğunu görmek resmen boğazımda düğümlendi.
Kitabın kapağını kapatıp masaya koyduğumda, o odanın sessizliğinde kendi içimdeki Ömer’le baş başa kaldım. Bu kitap benim için sadece eski bir dönem romanı değil dostlar; bu kitap, insanın kendi kendisiyle oynadığı o en acımasız oyunun, aynaya bakacak cesareti olmayanların
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2026 5. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 15 Mayıs 2026 23:23
Bazı kitapları bitirdiğinizde içinizde öyle bir sızı kalır ki, karakterlerin hatasını, sevabını sanki kendi hayatınızdan insanlarmış gibi tartışmak istersiniz. Sabahattin Ali’nin İçimizdeki Şeytan romanı benim için tam olarak böyle, kalbime dokunan, bitse de içimde konuşmaya devam eden duygusal bir yolculuk oldu.Hayatta hiç kimse tamamen beyaz ya da tamamen siyah değil. Kalbine dokunacak, seni hem ağlatacak hem de derin derin düşündürecek samimi bir kitap okumak istersen ah macide vah ömer...
10/10
2026 5. kitabı
İçimizdeki Şeytan’ı ikinci kez okuyorum ama hissettirdikleri hiç değişmedi.
Yine Ömer’e öfkelendim, yine Macide’ye sarılmak istedim.
Ah Ömer… Kendinden kaçtıkça her şeyi daha çok kaybeden bir insan.
Ve Macide… Sevilmeyi, korunmayı hak eden ama hep yarım bırakılan bir kadın.
İnsan bazen kötü olduğu için değil, zayıf olduğu için kırıyor karşısındakini.
Bazı sayfalarda o kadar çok duraksadım ki, altını çizerken defalarca okudum o cümleleri. Hayatımda apayrı yeri olan bu kitaba yine kalbimi bıraktım :)
Sabahattin Ali
İçimizdeki Şeytan
Sabahattin Ali
İçimizdeki Şeytan
Özgürlüğün Fecri~Abdullah Bergusi
Bazı kitaplar biter bazı kitaplar iz bırakır. Öyle bir iz bıraktı ki hakkında ne kadar konuşşak az gelecekti. Öyle de oldu. Bu kitabı yalnız okusan belki tüm düşüncelerimiz içimizde kalacaktı ancak beraber okumak çok güzel oldu. Sonunda buluşmak çok kıymetliydi. Yaşamadığımız yaşasaydık nasıl davranırdım diye çok zorladım kendimi ancak emoati kurmakta çok zorlandım inanın. Böylesi bir teslimiyet çok zor değil mi? Ve biz daha hayal dahi edemediğimiz acılar silsilesi hakkında kolayca nasıl konuşabiliyoruz değil mi? Ah Macide hep sen olmak istedim hayatım boyunca. Ancak sözde Müslümanız ki yaşadıklarını hayal bile edemiyoruz. Küçük bir kitap tesiri çok büyük oldu kalpte. Mutlaka ama mutlaka okuyun
Aşk ve Hayat Telaşı
Sevmenin utanmayla, insanlar tarafından yargılanan bir duygu olması ile başlayan. Süreçte kadınların her hareketinin yargılandığı toplum kaygıları ile yaşama ve sevme mücadelesi veren iki insanın, hayatın zorlu akışında yolculuğunu, derin anlamlı hüzünlü ve karmaşık şekilde nazikçe aktarmış bize Sabahattin Ali. Onun kendine has şiirsel cümleleri arasında kaybolup, bir film izliyor gibi satırları okuyorsunuz. Bayıldığım bir kitap oldu. Sevmek her zaman onun senin olmasını beklemekle olmaz. Bazen vazgeçmekte sevdaya dahildir. Macide’nin amansız yolculuğunu bir kadın olarak o kadar iyi anladım ki. Kitap bittiğinde Ah Macide inşallah hayatın yoluna girer ve çektiklerini untursun dedim. İçimizdeki Şeytan
İçimizdeki Şeytan