Çocuk oyunlarının pedagojik boyutunu kendisinden dinlediğim ve bambaşka bakış açıları kazandığım yazarın, okuduğum ikinci kitabı mutluluk terapileri.
Yazar, Öykülerle Mutluluk, Mutluluk Yazarı, Mutluluk Terapileri ve Mutluluk Araştırmaları olmak üzere dört farklı bölümde mutluluğun tanımı, kazanılması ve dünya üzerinde yapılan araştırmaları inceleyen eser inceden bir hayal kırıklığına sebep oldu. Yazar, mutluluğun dışsal faktörlerde değil, bireyin iç dünyasında bulunduğunu vurgularken, mutluluğa ulaşmak için uygulanabilir yöntemler sunuyor.
Öncelikle, eserin sunduğu öneriler her ne kadar uygulanabilir olsa da, bireyin ruhsal dünyasını derinlemesine ele almak yerine, zaman zaman yüzeysel çözümler sunabiliyor. Psikoloji alanında daha bilimsel bir temel arayan okuyucular için, bazı bölümler yeterince tatmin edici olmayabilir.
Bir diğer eleştiri, kitabın içerik yapısının yer yer tekrara düşmesi. Aynı fikirler, farklı öyküler ve örneklerle tekrar vurgulanırken, yeni bir bakış açısı kazandırmak yerine, benzer mesajları yineliyor. Bu, kitabın akıcılığını zaman zaman sekteye uğratabilir.