aha okuyor sanki

Birbirimizin ezelden kısmeti olduğumuz nasıl belliydi!
Sayfa 103
Hayat
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Herkes şaşırmıştı. Fakat ne çıkar? Ben de rahattım. Sakindim, hafiftim. Mademki herkesin ayrı bir hakikati vardı. Ve herkes zemin ve zamana göre onu yavaş yavaş yeniden yaratıyordu; ne diye ben kendim yoracaktım?
Sayfa 99
İnsan ve Toplum
Benim inkarım karşısında, namus ve kanaatkarlığıma hayran olan, yahut bu yüzden beni biçarelikle itham edenler ben ayrıldıktan sonra baş başa verip dedikodu yapıyorlardı.
Sayfa 96
İnsan ve Toplum
İçimde mesela bir kolumu veya bacağımı kendi elimle kesmişim, nefsine, çoluk çocuğuma karşı daha büyük bir hata yapmışım gibi bir azap, o her şeyi altüst eden karmakarışık korkulardan biri vardı
Sayfa 95
İnsan ve Duygular
Abdüsselam Bey hep iç sızlatmıyor güldürüyor da :D
... Konağın eski adeti üzerine çocuğa benim yerime o ad verdi. Ve yanlışlıkla benim annemin adı olan Zahide adını vereceği yerde kendi annesinin adı olan Zehra'yı verdi.
Sayfa 89
Edebiyat