Çocukken en çok hangi masalı severdiniz? /798. İnceleme
Bugüne kadar okuduğunuz/dinlediğiniz hiçbir masala bu gözle bakmadınız. Bundan sonra karşınıza çıkan hiçbir masal da size eskisi gibi gelmeyecek…
“Çirkin ya da güzel olmanın bir önemi yok aslında, hepimiz aynıyız.”
Geçiyorum tahtanın karşısına, karşımda çocuklar… “Masal genellikle halkın meydana getirdiği, hayale dayanan, sözlü gelenekte yaşayan, çoğunlukla insanlar, hayvanlar ile cadı, cin, dev, peri vb. varlıkların başından geçen olağanüstü olayları anlatan edebî türdür.” “Genellikle mutlu sonla biterler, iyiler ödüllendirilirken kötüler cezalandırılır.” Bir öğrencim kalkıp soruyor sonra, “Öğretmenim, mutsuz sonla biten masal olur mu?” Donarak ölen Kibritçi Kız geliyor aklıma, ateşe düşerek eriyen Kurşun Asker, denizköpüğüne dönüşen Küçük Deniz Kızı. Ama çocukların elinden masal kahramanlarını da alırsak geriye ne kalır ki? “Mutlu sonla biten masal yoktur, insanın inanmak istediklerine gönüllü olarak kanması vardır,” der 
Tarık Tufan, iyiye kapı aralamak ister 
Clarissa P. Estes, Bir masal, bu masal gibi, ölümle ya da kahramanın sakatlanmasıyla bittiği zaman, “Başka bir şekilde bitemez miydi?” diye sorarız. Peki, ya masallar kaynağını hayalden değil de hayatın ta kendisinden alıyorsa?
"Beni de olduğum gibi sevemez misiniz?”
Masal dinleyerek uyuyan son nesiliz belki de. Uyumadan önce düşlere dalan, sorgulayan... Sonunu değiştirmek istediğiniz bir masal oldu mu hiç? Masalların içindeki kahramanları anlamaya çalıştığınız… “Kahramanlar konuşulur… Başarılılar, güzeller, yakışıklılar, göz önündekiler, hızlı ve dikkat çekici olanlar konuşulur. Oysa her hikâyede birileri daha vardır. Görmediğimiz, bilmediğimiz, konuşulmayan, anlatılmayan ama en az anlatılanlar kadar değerli olan birileri. “Ben vardım, varım. Kimse görmek istemese de varım.”
Hep pamuk prensese
Tarık Tufan, iyiye kapı aralamak ister Clarissa P. Estes, Bir masal, bu masal gibi, ölümle ya da kahramanın sakatlanmasıyla bittiği zaman, “Başka bir şekilde bitemez miydi?” diye sorarız. Peki, ya masallar kaynağını hayalden değil de hayatın ta kendisinden alıyorsa?
"Beni de olduğum gibi sevemez misiniz?”
Masal dinleyerek uyuyan son nesiliz belki de. Uyumadan önce düşlere dalan, sorgulayan... Sonunu değiştirmek istediğiniz bir masal oldu mu hiç? Masalların içindeki kahramanları anlamaya çalıştığınız… “Kahramanlar konuşulur… Başarılılar, güzeller, yakışıklılar, göz önündekiler, hızlı ve dikkat çekici olanlar konuşulur. Oysa her hikâyede birileri daha vardır. Görmediğimiz, bilmediğimiz, konuşulmayan, anlatılmayan ama en az anlatılanlar kadar değerli olan birileri. “Ben vardım, varım. Kimse görmek istemese de varım.”
Hep pamuk prensese
Toplumun içinden, tam kalbinden gelen bir ses…
Gözlemli-Yorum, sadece anlatmıyor; sorgulatıyor.
Bu kitapta;
Adaletin neden vazgeçilmez olduğunu,
Dostluğun ve ahde vefanın neden unutulmaması gerektiğini,
Ve en önemlisi “iyi bir insan” olmanın ne kadar cesaret istediğini hissediyorsun..
Yazar İrfan Aydın, günümüzün karmaşasında kaybolan değerleri sade ama etkili bir dille hatırlatıyor..
Okurken kendine şu soruyu sormadan edemiyorsun:
“Ben doğru olanı gerçekten savunabiliyor muyum?”
Kısa ama etkili bir kitap.
İçsel pusulanı yeniden ayarlamak istiyorsan tam sana göre.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Notre Dame’ın Kamburu (Notre-Dame de Paris)
Victor Hugo
Hugo'nun canlılar için ekseriyetle yaratık ifadesini kullanması!..
Küçük canavar... küçük büyücü...
Quasimodo; sözde insan görünümlü...
Eksikli bir bedenin içindeki ruhun da köreldiği gerçektir.
Sağır bir yargıç?!.. Florian Barbedienne!
Ön yargılarla gidilmeye çalişilan yol. Verilen doğru(!) kararlar...
Hugo'nun dikkat çekmeye çaliştiği adaletin resmen kör topal hatta sağır oluşu!..
İlahi adalet... Kimse O'ndan daha adil olamaz ve bu yüzden iyi ki bir mahkeme-i kübra var.
Acımasız Frollo hem Quasimodo'yu harcadı hem Esmeralda'yı mahvetti.
Frollo tam bir şeytan...
Aaaa anne pat diye öldüüü
Kadın çocuğunun hasretiyle mahvolmuşken doyamadı ona. En azından öldüğünü görmedi de ikinci yıkım olmadı...
Rahip Frollo... Sabahın, kuşların, çiçeklerin hayatlarına bir anlam katmadığı insanlardandı o...
Quasimodo... Güzellikler sadece güzel bedenlerde olmak zorunda değil Esmeralda!..
Pis Phoebus mutluluğu hiç hak etmedin...
Yine son dakika da gözlerimi dolduran içimi titreten Hugo...
Doğru bildiklerinin, gerçek/ samimi sandıklarının belirli bir zeka seviyesine eriştikten sonra hiç de öyle olmadığı gerçeğiyle yüzleşmek.. hiç olmayanı kazanmak ve kazandığını yitirmenin acısı…diğerlerinden farklı olanlar için hayatın ne kadar zorlayıcı olduğu. Fareyle bile olsa aynı kaderi paylaşmak ve ahde vefa.. içerisinde bir çok mesajı içeren güzel bir eserdi. Kitabın arka planındaki bir diğer mesaj ise; İnsanın hayatındaki önemli bir kısmı çocukluğundaki anılardır .. yaşı kaç olursa olsun…
Bir Hayat İnşası: Kur’an-ı Kerim’in Kalbine Yolculuk
Kur’an, sadece bir "kitap" değil; insanın kainattaki garipliğini gideren, ona kim olduğunu, nereden gelip nereye gittiğini hatırlatan ezelî bir hitaptır.
Kapağını açtığınız an, aslında kendi iç dünyanızın kapılarını aralarsınız.
114 sure, 114 ayrı kapı; her biri farklı bir yaraya merhem, her biri farklı bir karanlığa ışıktır.
1. Varlığın ve İradenin İnşası (Temel Sureler)
Bu bölüm, insanın karakterini ve hayata bakışını şekillendiren sarsılmaz bir temel atar:
Fâtiha: Hayata "Hamd" ile başlamanın adıdır. Eksikliğini fark edip, en Yüce Kapı’dan yardım isteme asaletidir.
Bakara: Hayatın bir "mücadele" olduğunu anlatır. Sabır ve namazla direnmenin, ilahi takdire güvenmenin sükunetini aşılar.
Âl-i İmrân: "Gevşemeyin, üzülmeyin" der. İnancın en büyük güç olduğunu, toplumsal birliğin rahmetini fısıldar.
Nisâ: Adaletin, özellikle zayıfların ve emanetlerin (yetimler, kadınlar) hukukunu korumanın kutsallığını öğretir.
Mâide: Ahde vefanın, sözünde durmanın ve helal dairesinde yaşamanın zarafetidir.
En’âm: Kainattaki her zerrede Allah’ın izini sürmeyi, tevhidin o muazzam mantığını zihne nakşeder.
2. Ruhun Fırtınalarına Liman (Teselli ve Hikmet Sureleri)
Hayatın iniş çıkışlarında, kalbin daraldığı anlarda bu sureler birer manevi nefes gibidir:
A’râf: İnsanın yaratılış serüvenini ve kibrin (İblis) insanı nasıl aşağı çektiğini anlatarak bir "uyanış" sağlar.
Enfâl: Gerçek zaferin sayıca üstünlükle değil, kalbi bir güven ve Allah’ın yardımıyla geldiğini müjdeler.
#michealsugich #ufuklardakiayetler
Merhaba kitapseverler, Ramazan ayında olduğumuz için bu ayın ruhuna uygun olabileceğini düşündüğüm Ufuklardaki ayetler kitabını sectim.
Michael Sugıch, Amerika’da doğmuş Los Angeles’ta yaşayan ve tiyatroya ilgi duyan biri iken tasavvuf ile tanışıp Müslüman olan bir zattır. Müslüman olduktan sonra Harun adına almıştır. Bu kitapta da tasavvuf ile tanışıklığının nasıl olduğunu, tanıştığı müridleri ve etkisinde kaldığı bir dizi olayı bizimle paylaşıyor. Özellikle tasavvufa ilgi duyan insanların çok feyz alacağını düşünüyorum. Anlattığı bazı hikayelerden etkilenmemek mümkün değil. Özellikle “aşk” başlığı ile anlattığı hikayeler çok etkileyiciydi.
Bambaşka bir coğrafyada hayatı farklı yönde seyrederken radikal bir karar alıp kendisine tamamen yabancı olan bir coğrafyada Mekke’yi Mükerrem’ede 23 yıl yaşamayı arzulayan, tasavvufa sımsıkı bağlı olan, tanıştığı müritlere ahde vefasını sıklıkla dile getiren Harun Bey’in rızayı ilahiye ulaşma çabası gerçekten takdire şayan.
Ramazan’ın ruhunu idrak etme duasıyla, keyifli okumalar ,kitaplı günler dilerim.
