Şehirler ve şehirler vardır; bazı bazı neden kuruldukları bilinmez. Ahi o Doğu şehirîeri, o Güney şehirleri; damları dümdüz şehirler, geceleri çılgın kadınların düşler kurduğu ak taraçalar.
1 Mevtine ol âfitâbun bu dil ü cân ağladı
Fevtini işitdi onun mâh-ı tâbân ağladı
2 Şol-kadar yakdı cihânı bu musîbet âhı kim
Dâmen-i eflâke od saldı şafak ėan ağladı
3 Şeb libâs-ı mâtemin giydi vü yir gök inledi
Ol gül-i zîbâ içün kâfir müselmân ağladı
4 Günde bin kez ağlamakdan bir du'â yegdür ona
Dutalum kim hâle cem' oldı vü yeksân ağladı
5 Hey yazık üftâde-hâlün n’oldı diyü Sebzîyâ
Bahr-i kulzüm acıdı deryâ-yı 'ummân ağladı
6 Gül yüzinden ayru düşdüm diyü bir dem durmadı
Gözi yaşın yenmeyüben ebr-i bârân ağladı
.Mevlânâ Celaleddin Rûmî çevresi Moğol hakimiyeti altındaki düzenle uzlaşmacı bir politika izledi.
.Ahi Evran ve Ahiler ise Türkmen tabanına daha yakın durdu.
.Ahiler ile Mevlevî çevreler arasında siyasi ve sosyal rekabet bulundu.
.Bu ayrışma özellikle Moğol istilaları sonrasında belirginleşti.