Ahmet Cevahir Çınar
@ahmetcevahircinar
12 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır! Yoksullar, yazgısı kötü olanlar bu hastalığı yaymamak için birbirlerinden uzak durmalıdırlar.”
İnsancıklar, Fyodor Mihayloviç Dostoyevski’nin ilk romanıymış. Bunu bilmeden seçtim. Hastaneye gitmem ve orada beklemem gerekiyordu. Ortama uygun, fazla derin olmayan, kafa ağrıtmayacak ama bir şeylerde katacak bir kitap seçimi yapmam gerekliydi. Kitaplığımın roman bölümüne baktığım zaman, çok uzun olmayan 1-2 günde okuyup bitirebileceğim bir eser olmalı diye düşünerek İnsancıklar’ı aldım. Elimdeki baskı 160 sayfa, yaklaşık 100 sayfasını hastanede okudum. Geri kalanını da evde denk geldikçe.
***
Bir kadına mektup şeklinde başlaması çok hoşuma gitmese de roman bittiği zamanki genel yorumum olumlu yöndedir. Yoksulluk ve toplumda görünmeyen yoksulların yani insancıkların anlatıldığı kitap karşılıklı mektuplaşmalardan oluşuyor. Yazar ilk mektuplarda daha sığ bir dil kullanırken, sonlara daha daha fazla tasvir, daha fazla edebiyat yapıyor. Bu da kitabın bu şekilde planlandığını gösteriyor. İlk mektupların sadeliği tasvir hayranlarını biraz üzebilir lakin yazarın ilk kitabı olması bu duruma daha tahammüllü yaklaşmamızı sağlamaktadır.
***
Varvara Aleksiyevna (Varvara Dobroselova) ve Makar Devuşkin (Makar Alekseyeviç)
***
Makar Devuşkin’in kendi ihtiyaçlarını görmeyip, Varvara Aleksiyevna’ya para göndermesi ve bunu yaparken de kendi durumunu iyi olarak lanse etmesi, bu durumun sonradan ortaya çıkması. Adamın, kadına sonsuz sevgisi, belki aşkı ama bunu ifade edemeyişi… Ki sonunda kadın varlıklı bir adam ile evlenerek şehirden ayrılır.
***
Faizcilerin varlığı ve ihtiyacı olanlara veya teminat bırakamayanlara para vermemeleri… Aynen günümüzde bankaların kredi verelim, verelim deyipte isteyince vermemeleri gibi
***
“Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır! Yoksullar, yazgısı kötü olanlar bu hastalığı yaymamak için birbirlerinden uzak durmalıdırlar.” kitaptaki dikkat çekici
Yaklaşık 15-20 yıl önceydi, bir ağabeyimin kitaplığında yan yana duran kitapları arasında ismi dikkat çekici olduğu için gözüme çarpmış, zihnime kazınmıştı. “Savaşçı“, Cüceloğlu yazıyordu. Meraklı bir insanımdır ama o kitabı okumak bugünlerde nasip oldu. Yine kitabın sırtından adını okudum sadece “Savaşçı”. Oysa kitabın tam adı “Anlamlı ve Coşkulu Bir Yaşam İçin Savaşçı” idi. Şok oldum çünkü yıllardır isminin bu olduğunu bilmiyordum. İkinci ergenlik dönemimi yaşadığım şu günlerde (bir yerlerde okudum veya duydum veya gördüm tam emin değilim ama insan 30’lu yaşların başında, biraz öncesinde veya biraz sonrasında ikinci bir ergenliğe girer demiş birileri) yeniden hayatın anlamını, anlamımı, kimliğimi, benliğimi sorguladığım şu günlerde okuyalım bakalım dediğim bir eser. Gerçi bu sorgulamanın farkında olan eski ve yeni hayat yoldaşlarımın ortak vurguladığı bir cümle var, “Fazla sorgulama motoru yakma ” hem uzaklaşmak istediğim eski çevremin hem de yakınlaşmak istediğim veya çaresizlikten oraya doğru yol aldığım yeni çevrenin ortak mottosunun bu olması aslında çok da fazla uzağa gidemeyeceğimin bir göstergesiydi.
Yaklaşık 400 sayfalık bir yolculuğa çıkmıştık, Doğan Cüceloğlu, Arif Okurer ve ben. Onlar konuşuyordu İstanbul’un çeşitli parklarında, çay ocaklarında, kültür merkezlerinde, sokaklarında bende anlamlı ve coşkulu bir yaşam için bana ne verecek diye okuyordum. Bu süreç yaklaşık 1 ayı buldu, öyle hemen elime alıp bitirmek istemedim, gördükçe, gereksinim hissettikçe okudum. Bazı yerlerin altını çizdim, baktım çizmeye gerek yok, o kısımlar zaten vurgulanmış Ama yine de çizdiğim yerler de oldu.
Ne kaldı bana.
İnsan hayatı birey olma ile ait olma arasında süren bir kavga. Savaşçı bu kavgada dengeyi tutturan birey. Kolay mı? Çok zor. İmkansız mı? Zaman alır Jandarma
