Kesinlikle bu ülke için hala umudum var. Bir gün her şey düzelecek ve Mustafa Kemal Atatürk’ün bu kitabı neden okumamız için önerdiğini gayet net anladım.
İlk defa bir kitabı bu kadar çabuk okudum. Keşke daha genç yaşta okusaydım. Yüreğimi burktu. Boğazım düğümlendi. Yazarken bile bir iki damla göz yaşı aktı gözümden.
Kimbilir ne kadar çok Zeze var ve bizim haberimiz bile yok.
Söyleyecek sözüm yok gerçekten çok dramatik. Ben kitabı aldığımda şeker portakal’ını andıran eğlenceli bir öykü olacağını sanmıştım. Ters köşe oldu.
Açıkçası çok görüyordum. Zamanına göre güzel bilgiler içeriyor da niye okudum fikrim yok. Seferberlik görevim yok zaten yaştan da düşerdim olsa. Çevirinin dili akıcılığı çok başarılı ve benim gibi kitap alerjisi olan birisi için okunası bir kitap.
Şimdi kısa bir kitapta ne kadar felsefe yapılabilir bunu tabi tartışmayacağım. Keşke bağlığını hak edecek bir kitap olsaydı. Eğlence sitelerinde ya da magazin sayfalarındaki bilgiler kadar boş geldi. Farabi hakkında fikir sahibi olmaktan başka faydası olmadı. Ne iyi ne kötü.
Metafor vs. gerçekten bilmiyorum ama böyle bir kitabı Kafta Bey neden yazmış ve asıl en önemlisi ben neden okudum? :)
Sonunu beğenmesem de çok akıcı ve bir çırpıda okunacak kadar güzel bir hikaye.
Okur vs. değilim sakın gaza gelip ciddiye almayın. :) İlk okul çocuğu gibi zorla kendime kitap okutuyorum.