Aleyna
@ainesarc
yeniden iyi biri olmak mümkün
Şu anda okuduğu kitaplar
En sonunda, "Efendim," dedim, "bir sürgünün huzuru, bir günahkarın tövbe getirmesi hiçbir zaman başka bir insana bağlı olmamalıdır; çünkü insan denilen şey ölümlüdür. Sonra, filozofların bile yanlış düşündüğü, dindarların bile kötülük yaptığı görülmüştür. Bir insan, ruhunun dirliği için hiçbir zaman başka bir insanoğluna güvenmemelidir. Dünyada hata işleyip acı çekenler doğru yola dönmek için güç, acılarını giderebilmek için şifa arıyorlarsa gözlerini daha yükseklere çevirmelidir."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
On yaşında öksüz kalan Jane Eyre, kendisini hiçbir zaman sevmeyen, ancak kocasının vasiyeti üzerine bakımını üstlenen yengesiyle zor bir yaşam sürmektedir. Gönderildiği katı kuralları olan yatılı okulda (aslında Charlotte Brontë'nin bir yılını geçirdiği Lancashire'daki okuldur) kötü günler geçirir. Ancak Jane Eyre, Charlotte Brontë kadar şanslı değildir; okulda on yıl kalır ve öğretmen olarak mezun olur. Edward Rochester'ın malikânesinde mürebbiye olarak iş bulur. Evin gizemli efendisi Rochester'e âşık olur; ancak onu hayal bile edemeyeceği zorluklar ve acılar beklemektedir.
Jane Eyre benim için her zaman o kitap olmuştu. Kitapçılarda kapağını görüp sayfalarını karıştırdığım, filminin birkaç sahnesini defalarca izlediğim ve dinlediğim bazı klasik müzikleri hep ona yakıştırdığım kitap. Nedense belli bir vakte kadar asla alıp okumak gibi bir düşüncem olmadı. Sanırım doğru zaman sıcak Temmuz günleriymiş. Halbuki bu güzel eserin sararan yaprakların ayaklarımızın altına döküldüğü bir sonbahar gününde sakin bir sokak arasındaki sessiz bir kafede okunur bir havası yok mu?
Sizi uzun uzun konudan bahsederek boğacağım bir inceleme yazmak istemiyorum, arka kapak pekala kitabı özetliyor. Size kitabı okurken hissettiklerimden, Jane'in kimi duygularından bahsetmek istiyorum. Kitap ben diliyle yazılmış klasik bir eser olmasıyla ilk sayfadan çok sevdiğim bir eser olacağını belli etmişti. Jane'in her düşüncesinde, yürüdüğü her yolda, Mr.Rochester'ın gözlerine her bakışında, karanlık ve sessiz odalarda dudaklarından dökülen her sözcükte yanında olduğumu hissetmek sanıyorum karaktere beni daha yakından bağladı ve o kendi içinde kurageldiği dünyası, kimi zaman yalnızlığının kabuklarını sarınması ve gururu için attığı acı adımlarında karakterin içime işlediğini hissettim. Yanında olmak
Bir şeyi aştığımız zaman hayatımıza devam eder, o şeyi geride bırakırız. Ölüleri de geride mi bırakırız peki? Bence onları yanımıza alırız. Bize eşlik ederler. Başka bir halde de olsa, yanımızda kalırlar. Onlarla ve öldükleri gerçeğiyle birlikte yaşamayı öğrenmek zorundayız.
Her ses gibi her kalbin de, kendini ifade etmekte kullandığı kendine özgü bir tınılar repertuarı vardı. Kalp atışları asla birbirinin tam olarak aynısı olmasa da, yabancıları ikinci üçüncü rastlaşmalarında kalp seslerinden tanımakta zorlanmıyordu. Kalp sesi ruh ve beden hakkında pek çok ipucu veriyor, zamanla ya da duruma göre değişiyordu. Kalplerin sesi genç ya da çökkün, sıkıcı ya da sıkkın, gizemli ya da kestirilebilir oluyordu. Peki kişinin kalp sesiyle konuşma sesi birbiriyle çeliştiğinde; ikisi de farklı birbirine uymaz birer hikaye anlattığında ne yapacaktı?