Azize
@akdmrazize
OKUYUN DİYOR OKUYUN. ÇÜNKÜ MÜREKKEBİN AKMADIĞI YERDE KAN AKIYOR!
Seni dışardan kaba gücün değil, kendi ağır ruh hastalığının, dış baskı olmayınca da, ezdiğini görmeyi öğrendim. Kendi içinde canlı varlık olsaydın ve duyun sağlıklı olsaydı, zalimleri çoktan alt edebilirdin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Briç oynamam ve öğretimi yaymak için ziyafet vermem. Benim öğretim doğruysa, kendiliğinden yayılacaktır.
Bu yüzden senden korkuyorum, küçük adam, baş edemediğim bir korku bu. Dünyanın, insanların bundan sonraki yazgısı sana bağlı. Senden korkuyorum, çünkü sen, kendinden kaçtığın gibi hiçbir şeyden kaçmıyorsun. Sen hastasın, çok hasta, küçük adam. Bu senin suçun değil; ama hastalığından kurtulmak; kendi sorumluluğunda. Baskıyı sineye çekmeseydin, hatta çoğunlukla desteklemeseydin, baskıcı zalimlerini çoktan silip atmış olurdun. Günlük yaşamda kendine bir damlacık saygın olsaydı, dünyanın hiçbir polisi sana baskı yapacak güce sahip olamazdı. Yaşamın sensiz bir saat bile devam edemeyeceğini bilseydin, bunu gerçekten bir bilseydin. Kurtarıcın sana bunu söyledi mi? Seni, "bütün ülkelerin proleterleri" , diye adlandırdı, ama sana, senin, evet yalnızca senin, kendi yaşamından (vatanın şanından değil) sorumlu olduğunu söylemedi.
Wilhelm Reich'in cinsel araştırmalar yaptığı için haksız yere, insanların çarpıtmaları sonucu cezalandırılmasına isyanı niteliğinde yazdığı kitabı. Bunu "Ya bir sakin ol adam" derken arka kapağındaki yazıyı okuduğumuzda anlıyoruz. Bu konu üzerine düşünmüş ve haksızlığına cevaplar hazırlamış. Bu arada bilime ve sevgiye de hak ettiği değeri göstermiş. Sevginin bir ihtiyaç olduğunu güzel bir şekilde açıklamış.
Yazar; bazen tekrara düşüyor, aynı konuda tekrar tekrar öfkesini kusuyor. Bu da incecik kitabı zaman zaman sıkıcı hâle getiriyor. Sanırım günümüzde toplum eleştirisi eskisinden yaygın, cümleler bize biraz tanıdık.
En sonunda anlıyoruz yazarın bize bir anne bir baba gibi iyiliğimiz için kızdığını. Hepimizin birer büyük adam olmasını istiyor. Ama büyük adam olmaya daha çok var. Sevgiyi anlamaya, farkındalığa ulaşmaya, korkuları yenmeye, özgürleşmeye daha çok var. Sadece bunun için biraz daha çabalamaya, keşfetmeye ihtiyaç var.
Mutlaka okunmalı, diyememekle beraber; sayfa sayısının az olması itibariyle aradan çıkarılması gerektiğini düşünüyorum.
