Kendine bakmaya korkuyorsun, eleştiriden korkuyorsun, küçük adam, sana vaat edilen iktidardan da korktuğun gibi. İktidarını nasıl kullanacağını, bilmiyorsun. Kendini şimdikinden daha değişik duyumsayabilmeyi, tasavvur etmek bile istemiyorsun: iki büklüm yerine, özgür; taktik yerine, açık; gecenin karanlığında bir hırsız gibi değil de, güpegündüz severek. Kendi kendini aşağılıyorsun, küçük adam. Diyorsun: 'Ben kim oluyorum da, fikir ileri sürüyorum, kendi yaşamımı kendim belirliyorum ve dünya benim diyorum!' Haklısın: Sen kimsin ki, yaşamında hak sahibi olasın.