sema
@akfaer
.
.
Ayrılış
Peronda duruyor babam.
Gözleri doluyor, sanki o yüz
parıldayan camda bir başkasının yüzü
bir zamanki kendisi. Ama unutuldu öteki;
bakarken babam, çeviriyor başını,
bir gölge çekiyor yüzüne,
sürdürüyor okumasını.
Ve beklemekte derin yivi içinde
tren kül soluğuyla.
Reklam
işte kara giysilerim benim
Düşünüyorum da şimdi hiç kimseyi sevmemek
yeğdir seni sevmekten. İşte kara giysilerim,
yorgun geceliklerim ve yıpranmış sabahlıklarım
yer yer. Neden bir işe yaramadan
asılı duruyorlar çıplak dolaşırmışım gibi? Beni beğenirdin karalar içinde de; sana armağan sunardım bunları.
Ağzınla dokunmak isterdin, geçirirdin
parmaklarını arasından ince
nazik içgiysilerin ve ben
gereksinim duymayacağım yeni yaşamımda onlara.
Mektuplar
Son bir kez gece.
Son bir kez ellerin
birikiyor gövdemde.
Yarın güz başlayacak.
Oturacağız balkonda birlikte
bakacağız kuru yaprakların sürüklenişine köyde yakacağımız mektuplar benzeri,
birer birer, ayrı evlerimizde.
Ne sessiz bir gece.
Sadece senin mırıldanan sesin
ıslaksın, isteklisin
ve çocuk
uyumakta doğmamış gibi daha.
Sabahleyin güz başlayacak.
Birlikte dolaşacağız küçük bahçede
taş banklar arasında ve çalılar
hala örtülü olacak sisle uzun bir süre içlerinde yaşanmayan mobilyalar gibi.
Bak nasıl da sürükleniyor yapraklar karanlıkta.
Yaktık üzerlerinde yazılı ne varsa.
...
Ölüsünü göstermeyen cins kediler gibi uzağında
Hayalimde ufacık bir yuva kuruyorum.
Sonra yaşamak zorluğu geliyor akla
-Dikkat, kapılma aşka.. diyen sesler duyuyorum.
Bu kaygılı günlerimde bir zaman
Sana görünmemeyi yerinde buluyorum.
Orda burda, tek başıma, perişan
Dolaşıp duruyorum.
Sayfa 16
Puan vermedi·144 syf.·
1 saatte okudu
·2025 76. kitabı
Reklam