irem
@akmeriz
Doğdum. Büyüyorum. Okuyorum. Çalışıyorum.
Öğrenci
Üniversite 5/6
8 Ekim
188 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
yakın.
Yazarın bundan önce ‘İnsanlığımı Yitirirken’ adlı eserini okumuştum fakat çok karamsar geldiği için beğenmemiştim. Bir de bu eserini okuyup şans vermek istedim ve düşüncelerim tamamen değişti. Şu sonuca vardım ki bence insan okuduğu kitaba kendini ne kadar yakın hissediyorsa onu o kadar seviyor. Öğrenci Kız’da da bir gencin günlük olarak olan iç konuşmalarını okuyoruz. Bana çok gerçekçi ve çok samimi hissettirdi. Gün içindeki duygu değişimini ve insanlarla olan iletişimin hayata yansıyışını çok doğal bir şekilde geçirebildiğini düşünüyorum yazarın.
Herkese iyi okumalar :)
Reklam
Ermiş’i okuyalı uzun bir zaman geçmiş ve şimdi de devamı olan Ermiş’in Bahçesini okudum. (Bağımsız da okuyabilirsiniz.)
Her satırı ayrı alıntıydı. Okurken, bu kelimeleri kağıda dökme yeteneği bende de olsa keşke diyerek kıskandım Halil Cibran’ı.
Ve Ermiş. Bu sefer bahçesindeyiz, annesinin babasının. Yine dolu dolu.
Hep söyleyecek bir şarkımız olsun dilimizde...
İyi okumalar
Livaneli'den hayal kırıklığı..
2/10
Livanelinin okumadığım kitap sayısı okuduklarımdan azdır. Ve hepsini bayıla bayıla okumuştum, ayrı ayrı çok şeyler katmıştı bana eserleri. Fakat ‘Konstantiniyye Oteli’ tam bir hayal kırıklığıydı.
Livaneli sanki kafasında bir sürü fikir biriktirmiş, hepsini içini döker gibi dökmek istemiş, ama nasıl kurgulayacağını bilememiş de aklına geldiği gibi yazmış gibiydi. Bütünlük yoktu, sürekli yeni bir sav öne sürüyordu. Odaklanmakta ve anlamakta güçlük çektim.
Bir de İslamiyet ile ilgili sorunlarımı var anlamadım ama yeri geldiğinde olumlamayı dalgaya alır gibi iyi yazması yeri geldiğinde de kötülemesi beni çok rahatsız etti.
Verdiğim 2 puanı İstanbul’un geçmişi ile ilgili yaptığı tarihi araştırmaların hatırına verdim. Bir şey öğrenmedim desem yalan olur çünkü. Roman niyetine okunacak bir kitap değil. Biraz genel kültürüm artsın derseniz okuyun ama 10 sayfalık bilgi için değer mi bence hayır.
Keşke benzerleri yaşanmasaydı da şaşırsaydım(!)
Keşke şaşırsaydım dedim okurken, sürekli. Salgınlar, su kesilmeler, yağmalamalar ve daha da kötü birçok şey… Jack London ileri görüşlüymüş. Kurgusunu da akıcılığı da gayet yerindeydi, okurken hiç sıkılmadım.
Birkaç noktaya değinmek istiyorum;
İlki kuşak çatışması. Bazen büyüklerimizle anlaşamadığımızda onlardan sıkılıyoruz ya da onları yargılıyoruz ve bir şekilde iletişimimiz yürümüyor ya işte o konuda haksızlık yaptığımızı düşündüm. Arada yıllar yılı fark var ve neler yaşadılar kim bilir. Kitaptaki torun karakterler Dede Smith ile her alay ettiklerinde ya da onu dikkate almadıklarında üzüldüm. Düşünmek lazım, görmüş geçirmiş insanlarla bizim haliyeti ruhiyemiz aynı olur mu hiç diye.
İkincisi okurken sık sık aklıma ‘I am legend’ filmi geldi. Yalnızlıkla baş edebilmek. Dede Smith yerinde olsam ne yapardım diye her düşündüğümde içinden çıkamadım. 3 yıl tek başıma ıssız bir dağ başında yaşama fikri ve insan bulma ümidinin hiç tükenmemesi takdire şayandı.
Bir diğeri de bundan binlerce yıl önce yakılan iskenderiye kütüphanesini getirdi aklıma. Bilgilerin yok olduğu, belki de şimdiki zamandan kat be kat ileride olmamızın engellendiği o yangın. Gerçi ben ister miydim daha ilerde olmak bilmiyorum. Her iyi gelişme beraberinde bir sürü olumsuz durum getiriyor. Kitapta da bunun ufak bir yansımasını gördük. Bilinmez ama belki ileride yine sıfıra düşülebilecek bir duruma gelebilir Dünya. Ne de olsa insanoğlu bu, tüketmeyi sever.
Söyle, buldun mu?
Arayış!
Arayış temalı birçok kitap okudum. Bu kitap diğerlerine nazaran daha felsefik, daha devrik cümleler içeren, daha soyut ve karamsardı(!).
Siddharta adlı başkarakterimiz kendi Ben’ini aramak için ailesinden ayrılıyor ve bir dostluyla yola koyuluyor. Yolları bir şekilde ayrılıyor. Yetmiyor buldukları, dahasını arıyor. Yanlış denebilecek deneyimlerde bulunuyor ama bu yanlıştan öğreniyor yine doğrusunu.
Ve en son bir Irmakta buluyor cevabını.
..
Aslında bir Müslüman için şaşırılmayacak bir şeydir. Doğa. En büyük işaret değil mi Yaradan’a. Sessiz kalıp izlemek gerekiyor. Her anını, ne anlatıyor bize diyerekten.
..
Beklentimin altında kaldı maalesef. Yıllardır meşhur olarak bildiğim bu kitabın neden meşhur olduğunu anlayamadığım yerdeyim. Adı sanı bilinmeyen daha güzel kitaplar okudum. Mistik şeyler aramaya gerek yoktu bence :D
Reklam