Birinci bakım verenlerle ilk etkileşimlerin etkisi, daha sonraki tüm duygusal tepkilerin ve etkileşimlerin oluşacağı bilinçsiz modeldir. OFK'deki nöron grupları, bu önemli deneyimlerin duygusal ayak izlerini, bu da ister istemez yaşamın ilerleyen zamanlarında tekrar tekrar takip etme eğiliminde olduğumuz ayak izlerini kodlar.
Zorlama duygularla bir yetişkini kandırmanın bir bebegi kandırmaktan daha kolay olduğu bir gerçektir. Bebeğin duygusal algılayıcı radarı henüz sinyal çokluğuyla karışmamıştır. Hisleri çok net bir şekilde okur. Sözcüklerin ardına gizlenemez ya da iyi niyetli fakat zorlama jestlerle kamufle edilemezler. Yetişkinliğe geldiğimizde bundan çok daha olduğumuz ne yazık ki bir gerçektir.
Anne ile bebek arasındaki anbean ilişkinin ne kadar önemli olduğu, "çift TV deneyi" olarak bilinen zekice tasarlanmış bir çalışmayla ortaya kondu. Bu çalışmada bebekler ve anneler birbirleriyle kapalı devre bir televizyon sistemi üzerinden iletişim kuruyorlar. Ayrı odalarda bulunan bebek ve anne birbirlerini "canlı bağlantı" üzerinden izleyip evrensel anne-bebek diliyle iletişim kuruyorlar: jestler, sesler, gülümsemeler, yüz ifadeleri. Bu deney sırasında bebekler gayet mutluydular. UCLA'den çocuk psikiyatristi Daniel J. Segel, "Bebekler annelerinin bir dakika önce kaydetmiş olduğu mutlu tepkilere farkında olmadan karşılık verdiklerinde, klasik 'tepkisiz yüz' deneyinde annelerinden yüzyüzeyken istedikleri uyumlu yüz ifadesini alamayan bebekler kadar yoğun stres yaşadılar" diye yazıyor.