Dünyanın güçlülere ait olmasında şaşacak bir şey yoktu. Köleler, kendi köleliklerine saplantıyla bağlıydı. İş, önünde secde edip tapındıkları altın putuydu onların...
Korkak Aslan gülüp şöyle dedi:
“Hep çok büyük ve korkunç olduğumu düşünürdüm; ama küçücük çiçekler beni öldürmek üzereyken ufacık fareler hayatımı kurtarmış. Bütün bunlar ne kadar garip! Peki şimdi ne yapacağız arkadaşlar?”