Dünyaya sana ait bir ses, bir renk, bir ezgi, bir duruş, bir cümle bırak.
Dünyaya sana ait bir yenilgi bırak. Sana has bir düşüş, bir başarısızlık olsun.
Aşağı doğru bir kavis... Oradan tüten bir anlam bırak. Koşmak zorunda değilsin. Düştüysen bir süre çayır çimenin tadını çıkar. Sana sürekli koşmanı söylüyorlar.
Yarışmanı, birilerini arkada bırakmanı ipi önce ğöğüslemeni bekliyorlar. Hep daha hızlı koşmanı istiyorlar.
Bense sadece annemin çocukluğumda söylediği bir sözü hatırlayacağım.
"Koşma, düşersin!"