Tuğsem
@alaysrz
𝐺𝐴𝐿𝐴𝑇𝐴𝑆𝐴𝑅𝐴𝑌
gülümse, sev ve saygı duy
m.
Şu anda okuduğu kitap
Soluksuz okudum
Tam da şimdi bitirdim bir ya da iki dakika geçmiştir hemen buraya koştum. Cidden soluksuz okudum bu kitabı. Aslında o kadar klasiklere (okumadıklarıma da) hakim olmama rağmen sanki bu kitap hakkında hiçbir şey bilmiyormuşum ve kitabın isminden de bir sonuç çıkaramamışım gibi okudum. Okurken nefes alamadığım bir kitaptı diyebilirim. Bütün gerçekliğiyle anlatmış Victor Hugo. İki saat içinde bitirdim. Aslında kısa kitapları bile uzatarak okurdum ve alıntı paylaşarak devam ederdim ama bu kitabı okurken su içmeye bile kalkamdım. Sanırım derin bir araştırmaya girişeceğim. İdamlar hakkında. Doğrusu kitap bana çoğu bilgiyi verse de eminim haberimin olmadığı çok çok şey vardır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Uyumalıyım
Nasıl ifade etmem gerektiğini bilmiyorum. Şimdi, gelecek, geçmiş kısacası hayat boş hissettirdi. Kitabı okurken aklımda her zaman dolanıp duran tek bir kelime vardı. Çabalamak, çabalamak ve çabalamak. Eğitim sadece üniversiteden mi ibarettir? Kitaplar varken mi? Martin o labirent olan kütüphanede yolunu nasıl bulmuştu? Kitabın başını okurken böyle bir sonu aklınızda canlandıramazdınız belki de. Ben aslında canlandırmıştım. Onun boşuna mı çabalayıp durduğunu sürekli kendime sordum. Dünyaya göre Martin Eden usta bir yazar ve zengin, Martin’e göre ise kendisi değişmiş olmasına rağmen bunu anlayamamış ama kendisini aynı olarak gören Martin Eden. O değişmemişti. Eserleri her zaman masasını üzerinde ve dosyaları her zaman masasının altında yığılmış beklerdi. Bilmiyorum, çok boş hissediyorum. Daha da olgunlaştığım da bu mükemmel esere tekrar ayrı bir inceleme yazacağım. Fakat gece gece uykuya dalabilir miyim bilmiyorum. Belki de Martin’in de yaptığı gibi hayatı görmemek ve yaşamamak için uyumalıyım.
Bu aralar okuduğum her kitaba inceleme yazasım geliyor. Bu seferde gece bir inceleme yazmak istedim. Kitap öyle sürükleyici ki olayın içindeydim resmen. Sanki karakterler ile birlikte ben de o çalılıklarda yürüyordum. Yine bir Zweig eseri ve mükemmel. Olay basit fakat fazlasıyla anlam içeriyor. Masum bir çocuğun duyguları sırf annesine yakınlaşmak için heba ediliyor. Kendimi bir an Edgar'ın yerine koydum. Ben olsam baştan terk ederdim o mekanı da her neyse. Okurken kafanızı dağlara taşlara vuracağınız türden bir kitap. Bazı karakterler size "Bu nasıl bir düşünce yapısı yahu!" dedirtebilir. Az çok anlamışsınızdır. Herkese iyi okumalarr.
Öncelerden çok duyduğum, bana çok önerilen ve çevremde sevilen bir kitaptı. Okuma fırsatını en sonunda bulabildim. Hissizlerin kitabı diyebilirim. Çok büyük mal varlığına ulaşan bir adam, hissetmiyor. Kendini tanımıyor ve anlamıyor. Kendisiyle bir geçmişi veya kendisini düşünmüşlüğü yok. Fakat o gece bir şeyler değişiyor, içinde bir şeyler uçuşuyor. Kendini tanımaya ve anlamaya başlıyor. Kısaca hissetmeye başlıyor. İçindekileri anlamaya başlıyor. Artık kendini keşfetmiş duruma geliyor. Bu kitap beni çok etkiledi ve sahipleneceğim kedimin adını Gece koyacağım.
Efraz1K
Efraz benim arkadaşım olmuştu. Kardeşim ve dostum olmuştu. Lübnan'dan Hatay'a, Hatay'dan İstanbul'a uzanan bir yolculuk. Bazıları sıska ve kısa boyluları hor görür dışlarlar ama Efraz'a bunu yapamazlardı. Efraz hemen cevabını verirdi. Cesur ve yürekli bir kız çocuğuydu. Kardeşi gördüğü Aden için yaşıyordu. Behzat onun kahramanıydı.
Kitap çok akıcıydı ben çok kısa süre içinde bitirmiştim. Behzat ve Efraz'ın yolculuğuna mutlaka tanık olmalısınız.