“Yüreğinin götürdüğü yere gidiyorsan, dönüş yolunu bulmayı beyninden bekleme.”
Herkese Merhaba
Bugün çok merak ettiğim serinin ilk kitabını bitirdiğimi söylemeye geldim. Kitap çok akıcı olaylar, davranışlar duyguların ve daha bir çok şeyin beynimizdeki hareket ve olaylarını da birlikte açıklayan bir kitap. Mesela bugün mutsuz isek beynimizde nasıl değişimler oluyor yada uyku ile ilgili bir sorun yaşıyorsak beyinde neler olabileceği de açıklanmış. Yani bir roman okurken bir o kadarda öğreniyoruz bu kitapla.
Hele konuya bayıldım.
Alef ve Tesla ana karakterlerimiz. Bu ikisin özel yetenekleri var. Alef yeteneğinin farkında ve bunu sonuna kadar kullanabiliyor. Mesela konuların rengini de görebiliyor. Okurken böyle bir şey yaşasam nasıl olurdu demeden edemedim.
Tesla ise henüz yeteneklerinin farkında değil biraz acı şekilde bazı şeyleri öğrenecektir.
Kitapta bol aksiyon, nerdeyse polisiye romanları aratmayacak bir kaçırılma hikayesi ve tabiki olmazsa olmaz aşk var. İsimler de oldukça ilginç.
Alef, Tesla, Meryem, Perit, Vera, İlias gibi. Okurken oldukça keyif aldım diyebilirim ve kesinlikle tavsiye ederim. Şimdi sırada ikinci kitap var kitap öyle bir yerde bittiki hemen ikinciye de başlamak istiyorum.
Dura Mater, insan beyninin en dış zarı olan “dura mater”den adını alıyormuş ve tıpkı bu katman gibi zihnin en sert, en koruyucu taraflarına odaklanıyor. Kitap, aşk, takıntı, korku ve travma gibi
ÖLÜ KUŞLARIN SESSİZLİĞİ
.
" Zamanla geçen şey acı değil çünkü. Geçen tek şey zaman. Acı olduğu gibi duruyor, sadece sen onunla yaşamaya alışıyorsun bir süre sonra, o kadar. "
Borges'in labirentlerle dolu büyülü dünyası Alef az önce bitti.Tek bir noktadan kainattaki her yeri, her anı ve her nesneyi aynı anda görme deneyimini anlattığı "Alef" öyküsünü son kesitte okumaktayız.
Kesinlikle sıradan bir öykü kitabı değil ;çok katmanlı,algı sınırlarımızı zorlayan mitolojik ve felsefi unsurlarıyla öne çıkan bir şaheser sunmuş bizlere Borges. Bundan sebep,okurken zaman zaman zorlandığımı, kendimi durup durup sayfalarca düşünürken bulduğumu da itiraf etmeliyim:)
Kitap boyunca kendinizi bazen antik bir kütüphanede, bazen de ölümsüzlerin yaşadığı gizemli bir şehirde buluyorsunuz. Her bir öykü, aceleye getirilmeden, adeta bir bulmaca çözer gibi, olabildiğince dikkatli ve odaklanarak okunmayı hak ediyor.
Borges okumaya doğru kitaptan başladım mı tartışılır ancak kesinlikle son olmayacak.
İspanyol kadın yazarlar ile ilgili bir çalışma yapıldı mı acaba? Yapılmadıysa eğer yapılmalı, bir tez konusu olabilir.
Son dönemde okuduğum yazarlar Montserre Roig,
Carmen Laforet(Hiç-şahane bir romandı,Metis Yayınları bastı ),
Elena Medel(Mucizeler-Kültür Yayınları),
Merce Rodereda (Güvercinler Gittiğinde-Bu da çok güzel bir romandı.Alef Yayınlarından çıktı.)
Kadın ve aile üzerine feminist bir bakış açısı ile çok gerçek,çok hisli,çok güçlü romanlar yazmışlar. Yukarıdaki bahsettiğim kitapları tereddütsüz alıp okuyabilirsiniz.
Son okuduğum Kiraz mevsimi İspanya’nın farklı dönemlerinde geçen,farklı kuşakların hikayesini hikayesini anlatıyor. İç savaş ve Franco döneminde geçen olaylar burjuva bir aile üzerinden kadınlık,özgürlük, vicdan gibi kavramların sorgulandığı bir anlatıya dönüşüyor.
Natalie 12 yıl sonra, doğup büyüdüğü Barcelona'ya döner. Hem her şey çok değişmiş hem de hiçbir şey değişmemiştir...
JORGE LUIS BORGESEdebiyat
Merdivenlerden inip Alef’i gördüğü an karakterle tamamen bütünleşiyorsunuz.
Borges ustaca yapiyor bunu. Muazzam.
Zaman mekan ve ruh mefhumlarini her öyküsünde dahiyane bir dizilimle önünüze açıyor. Ayrica o kadar islami unsur var ki ve samimiyetle yaklasiyor ki “acaba musluman olarak mi öldü?” sorusunu sormadan edemiyorsunuz. Arastirdim :))) Agnostik diye yazmislar ekside :))) rahmet olsun 
Jorge Luis Borges 
Alef